Μήπως δεν είναι στραβός ο γιαλός αλλά εμείς στραβά αρμενίζουμε;
Γράφει ο Νικόλαος Μουτσόπουλος.
Ορισμένοι ανέκαθεν υποστηρίζαμε ότι το οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδος ήταν πρωτίστως πρόβλημα πολιτικό και πρόβλημα θεσμών όπως η παροπλισμένη με το άρθρο 86, δικαιοσύνη.
Όμως τα τρία χρόνια της κρίσης που διανύουμε αφαίρεσαν και το τελευταίο φύλλο συκής από το εκμαυλισμένο επί δεκαετίες εκλογικό σώμα που
παραδόξως συνεχίζει να στηρίζει αυτό το καθεστώς παρά την παταγώδη αποτυχία του και στην ίδια ιδεολογική κατεύθυνση του κρατισμού.
Σε κανένα μέρος της υφηλίου ένα τέτοιο αποτυχημένο πολιτικό σύστημα δεν θα είχε επιβιώσει αν δεν είχε την ένθερμη συμπαράσταση της πλειοψηφίας των ψηφοφόρων και κυρίως δεν θα είχαν μείνει ατιμώρητοι οι ένοχοι.
Έτσι οι ψηφοφόροι αντί να αλλάξουν ριζικά πολιτική κατεύθυνση επιλέγοντας την μόνη αυτονόητη διέξοδο: Δηλαδή μια φιλελεύθερη πολιτική πρόταση προς την ελευθερία, την αξιοκρατία και την ΙΣΟΝΟΜΙΑ για να έχουν μέλλον αυτοί και τα παιδία τους, οχυρώθηκαν εθελόδουλα πίσω από τις ίδιες έωλες ιδεολογικές προκαταλήψεις της μεταπολίτευσης, ελπίζοντας στην διατήρηση των μικρών ή μεγάλων προνομίων τους δόθηκαν με την συνταγματική ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ του άρθρου 4 περί ίσης αντιμετώπισης όλων των Ελλήνων.
Το οξύμωρο στην κοινωνία μας είναι ότι οι πιο έντονες διαμαρτυρίες που προβάλλονται από τα ΜΜΕ γι’ αυτήν την κατάρρευση, προέρχονται από τους προνομιούχους θύτες που στήριξαν και στηρίζουν αυτό το καθεστώς και όχι από τα θύματά τους.
Όμως με 60% ανεργία στους νέους σημαίνει ότι στα θύματά τους προσέθεσαν και τα ίδια τους τα παιδιά τα οποία θα πρέπει εφ’ εξής να επιβιώνουν κι’ αυτά μέσα στο άγονο και εχθρικό πολιτικό τοπίο της πατρίδας μας που οι ίδιοι έχουν δημιουργήσει νομίζοντας ότι θα αφορά εσαεί μόνο τα παιδιά των άλλων.
Αυτά τα παιδιά μπορούν να έχουν μέλλον μόνο σε μια νέα ευνομούμενη δημοκρατία με κατοχυρωμένη ελευθερία ατομικών δημιουργικών επιλογών όπου η αξιοκρατία αυτορυθμίζεται. Με αξιοκρατία και ουσιαστικό θεσμικό έλεγχο στην εξουσία και με ΙΣΟΝΟΜΙΑ που θα ενώσει όλους τους Έλληνες σε μια κοινή πορεία πολιτιστικής, οικονομικής και τεχνολογικής ανάπτυξης μέσα σε αποδεκτά περιβαλλοντολογικά πλαίσια και θα εξασφαλίσει πρόνοια και αξιοπρέπεια στους πιο αδύνατους πολίτες.
