Ενας χωρικος σταματαει στο γκαραζ της περιοχης του, για να επισκευασει το αυτοκινητο του.Ομως δεν μπορει να γινει την ιδια μερα, και αποφασιζει να γυρισει σπιτι του με τα ποδια. Καθ’οδον, σταματει ν’αγορασει 5 κιλα μπογια, ενα αδειο κουβα, 2 κοτες και μια χηνα.Προβληματιζεται ομως πως θα μεταφερει ολα αυτα.
Την ιδια στιγμη βλεπει μια γριουλα που οπως φαινεται εχει χαθει…
– “Μηπως μπορειτε να μου πειτε πως θα παω στην οδο Αρεως 180, “ρωταει εκεινη.
– “Επειδη το αγροκτημα μου ειναι εκει κοντα,ελατε μαζι μου. Το προβλημα μου ειναι πως θα κουβαλησω οσα κραταω…”
Η γριουλα προτεινει λοιπον να βαλει τη μπογια στο αδειο δοχειο, τα οποια θα μεταφερει με το ενα χερι. Να βαλει τη καθε κοτα κατω
απο τη καθε μασχαλη,και τη χηνα στο αλλο χερι.
Αφου την ευχαριστησε για την ιδεα, συνεχισαν μαζι. Σε καποια στιγμη, ο χωρικος προτεινε να κοψουν δρομο. Οποτε η γρια του λεει
-” Ποιος με διαβεβαιωνει οτι καθ’οδον δεν με στριμωξετε σε καποια γωνια, και αφου μου σηκωσετε τη φουστα, μου κανετε ενας Θεος ξερει…..”
Και ο χωρικος απανταει
– “Θεε και Κυριε, μεταφερω 5 κιλα μπογια, 2 κοτες, μια χηνα, πως θα μπορουσα να σας κανω τετοιο πραγμα ?”
– ” Ακουμπατε κατω τη χηνα, τη καλυπτετε με τον αδειο κουβα, βαλτε τη μπογια πανω απ’αυτο, και εγω θα κρατησω τις κοτες….”
