
Πάρα πολύ ενδιαφέρον το σημερινό δημοσίευμα του περιοδικού «Επίκαιρα» που μας δείχνει πώς τόσα χρόνια η ντόπια οικονομική ολιγαρχία σε συνεργασία με το αστικό πολιτικό κατεστημένο απομυζούσε τον ιδρώτα του ελληνικού λαού οδηγώντας τον στην φτώχια και στην μιζέρια. Πώς δουλεύει ο καπιταλισμός στην ουσία.
Δυστυχώς το περιοδικό δεν αναφέρει ονόματα πλουτοκρατών κάνοντας μόνο μια γενικότερη αναφορά πώς κατόρθωσαν μόλις οκτώ επιχειρηματικοί όμιλοι να έχουν δανειστεί από τράπεζες 10 δις ευρώ τα οποία δεν «εξυπηρετούνται είτε στο σύνολο τους είτε στο μεγαλύτερο μέρος τους», όπως σημειώνει το δημοσίευμα.
«Πρέπει να δοθούν οι απαντήσεις που περιμένουν οι πολίτες για το πού πήγαν τα χρήματα των ανακεφαλαιοποιήσεων και των πακέτων στήριξης προς τις τράπεζες, για το πώς υποστηρίχθηκαν δέκα ονόματα του επιχειρείν και αφέθηκαν στη μοίρα τους…

Κατηγορηματικός για το συγκεκριμένο ζήτημα ήταν και ο υπουργός Οικονομικών, Γιάνης Βαρουφάκης, ο οποίος δήλωσε χαρακτηριστικά ότι «η κυβέρνηση θα καταστρέψει την ολιγαρχία». Ο κ. Νικολούδης, μιλώντας στο Κοινοβούλιο, δήλωσε ότι στην Ελλάδα υπάρχει «μια χούφτα οικογενειών που θεωρούν ότι το κράτος υπάρχει για να υπηρετεί τα συμφέροντά τους», ενώ σε συνέντευξή του στο Reuters διευκρίνισε με σαφήνεια ότι δεν επιτίθεται εναντίον των πλουσίων, αλλά εναντίον αυτών που παρανόμησαν για να γίνουν πλούσιοι.
Η αποφασιστικότητα που επιδεικνύει η κυβέρνηση, όπως είναι φυσικό, έχει τρομάξει τους ολιγάρχες. Το στοίχημα που έχει βάλει ο Αλέξης Τσίπρας να «καθαρίσει» την ελληνική πολιτική και οικονομική ζωή από μια «στρέβλωση» που οδηγούσε σε αδιαφάνεια, μόλυνε την πολιτική και οικονομική ατμόσφαιρα και δημιούργησε κράτη εν κράτει συσπειρώνει εναντίον του όλους αυτούς που προσβλέπουν στη διαιώνιση της πρότερης κατάστασης. Οι περίφημοι «ολιγάρχες» φοβούνται τον έλεγχο του τρόπου σύναψης δημόσιων συμβάσεων, που τους απέδιδαν όχι μόνο μεγάλα κέρδη, αλλά και τη διαχρονική αποκλειστικότητα, αφού κάθε φορά «πουλούσαν» ως μεγάλο προβάδισμά τους το καλύτερο «know how» και την «εντοπιότητά» τους. Αλήθεια, πόσο πατριώτες μπορεί να είναι αυτοί;
Όπως και να ‘χει, μεγαλοεργολάβοι, μιντιάρχες και άλλοι επιχειρηματίες, που επί της ουσίας μέσω «θαλασσοδανείων» συντηρούσαν την εξουσία τους ή νέμονταν με την ανοχή και τη συνδρομή της εκάστοτε πολιτικής εξουσίας τα έργα ή τα κονδύλια, νιώθουν πλέον την ανάσα των ελεγκτικών μηχανισμών. Γι’ αυτό και προσπαθούν λυσσαλέα να υπονομεύσουν την εικόνα της κυβέρνησης τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Οι πληροφορίες που έρχονται στο φως περί προνομιακής μεταχείρισης για συμμετοχή σε ΕΣΠΑ ή περί «αμέλειας» που οδήγησε σε φαινόμενα όπως η γιγάντωση του λαθρεμπορίου καυσίμων σφίγγουν τον κλοιό…
Ολο το κείμενο του περιοδικού “Επίκαιρα’ μπορείτε να το διαβάσετε εδώ.
Εδώ θεωρούμε σκόπιμο να κάνουμε μια αναφορά στο πάρτι που έκαναν με τα λεφτά του ΕΣΠΑ οι λεγόμενοι «εθνικοί εργολάβοι» πάντα, εξυπακούεται, με την συνδρομή (με το αζημίωτο;) του αστικού πολιτικού προσωπικού. Σίγουρα θα βγουν «λαβράκια» αν διερευνηθεί ο τρόπος με τον οποίο τρεις επιχειρηματικοί όμιλοι ενθυλάκωσαν δισεκατομμύρια ευρώ από τα κονδύλια του ΕΣΠΑ από το 2007 μέχρι το 2013. Οι τρεις εθνικοί εργολάβοι, ΕΛΛΑΚΤΩΡ (Μπόμπολας), ΤΕΡΝΑ (Περιστέρης με σχέση με Ψυχάρη και Κόκκαλη) και ΑΒΑΞ (Ιωάννου – Παρασκευαϊδης) παίρνουν 9,5 δις. Ευρώ.
Ας δούμε ένα απόσπασμα από δημοσίευμα του περιοδικού Hot Doc που αναφέρετε σ’ αυτούς τους καπιταλιστές:
Η οικογένεια Μπόμπολα έχει μετοχές στο MECA και της ανήκει το εκδοτικό συγκρότημα ΠΗΓΑΣΟΣ, το οποίο εκδίδει το «Έθνος», την «Ημερήσια» και σειρά από ιντερνετικά μέσα ενημέρωσης και περιοδικά. Οι δραστηριότητες του ομίλου επεκτείνονται στη διαχείριση απορριμμάτων, στα λατομεία (του ανήκουν τα 60% των ελληνικών λατομείων), σε εταιρίες στοιχημάτων, αλλά και στη ναυτιλία σε συνεργασία με τον εφοπλιστή Θεόδωρο Βενιάμη. Ο όμιλος επένδυσε στα μεταλλεία χρυσού στις Σκουριές Χαλκιδικής, τα οποία απέκτησε προεκλογικά το 2004 με μόλις 11 εκατ. ευρώ.
Η εταιρία ΓΕΚΤΕΡΝΑ έχει ως μεγαλομετόχους τον Γιώργο Περιστέρη, τον Νικόλαο Καμπά και την Morgan Stanley.
Συνέταιροι του Περιστέρη, σε διάφορες δραστηριότητες, είναι ο Σταύρος Ψυχάρης του ΔΟΛ και ο Σωκράτης Κόκκαλης. Ο Όμιλος ΤΕΡΝΑ έχει προνομιακή εκμετάλλευση αιολικών πάρκων. Το 2013 ανέλαβε τη διαχείριση απορριμμάτων της Πελοποννήσου, η οποία χαρακτηρίστηκε σκάνδαλο από το ΣΥΡΙΖΑ. Πριν τις εκλογές του 2014, το Hot Doc είχε αποκαλύψει πως ο όμιλος είχε χρηματοδοτηθεί με απόφαση του πρώην υφυπουργού Ανάπτυξης, Νότη Μηταράκη, για αιολικά πάρκα στην Εύβοια, τα οποία δεν είχαν τις νόμιμες άδειες. Ο Γιώργος Περιστέρης αρκετές φορές προχώρησε σε επιθέσεις εναντίον κυβερνήσεων, όταν υπήρξαν φήμες πως θα ματαιώσουν έργα οδοποιίας. Επί υπουργίας Κωστή Χατζηδάκη, στο υπουργείο Ανάπτυξης ο Περιστέρης, από το βήμα συνεδρίου, είχε κατακεραυνώσει με υποτιμητικά σχόλια τον υπουργό, ο οποίος ήταν παρών, γιατί είχε ανακοινώσει τη ματαίωση του οδικού άξονα Κεντρικής Ελλάδας. Φυσικά, στη συνέχεια ο οδικός άξονας προχώρησε.
Η J&P-ABAE υπήρξε θεωρητικά ανταγωνιστής αλλά πρακτικά συνέταιρος της οικογένειας Μπόμπολα. Ο Δάκης Ιωάννου, γνωστός για την αγάπη του στη συλλογή έργων ζωγραφικής, τα έχει πάει καλά και στα κατασκευαστικά έργα, με σύμμαχο την ΕΛΛΑΚΤΩΡ του Μπόμπολα. Μπόμπολας και Ιωάννου απολαμβάνουν τα κέρδη από την Αττική Οδό, τη γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου, τα έργα του Μαλιακού και τον οδικό άξονα Ελευσίνας-Τσακώνα.
Και οι τρεις όμιλοι εμφανίζουν δανεισμό, που φτάνει τα 3 δισ. ευρώ, από τις ελληνικές τράπεζες. Δηλαδή, πέρα από τις εισπράξεις με τη βοήθεια και την εγγύηση του ελληνικού Δημοσίου και την προνομιακή είσπραξη του μισού ΕΣΠΑ, οι τρεις όμιλοι μπορούν να δανείζονται ως κατασκευαστικές αλλά και ως μέσα ενημέρωσης χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία.
Σε περίπτωση ελέγχου των κονδυλίων του ΕΣΠΑ, το ελληνικό κράτος πρέπει να καταβάλει όσα από τα κονδύλια θεωρηθούν μη δικαιολογημένα. Όπως ακριβώς έγινε και με την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, θα πληρώσουμε εμείς.
Σε καιρό κρίσης, η απλή κρίση των πραγμάτων αποδεικνύει πως ανταγωνιστικότητα, επιχειρηματικότητα, ανάπτυξη είναι όροι ελαστικοί. Τόσο ελαστικοί, ώστε να κολλάνε με ευκολία πάντα γύρω από τους εθνικούς εργολάβους. Ακόμη και το ευρωπαϊκό ΕΣΠΑ.



