20 Ιουλίου 1974: Η μεγάλη προδοσία — «Η Κύπρος κείται μακράν»
Σαν σήμερα πριν 51 χρόνια (20-7-1974) έγινε η εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο μας, με την βοήθεια των Αγγλο-Αμερικανών και την αδιαφορία, μάλλον προδοσία, της ελληνόφωνης κυβέρνησης των Αθηνών. Ο τότε πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής όταν έμαθε τα νέα της εισβολής και ερωτήθη από δημοσιογράφο αν η Ελλάδα θα υπερασπιστεί την Κύπρο, είπε! “Η Κύπρος κείται μακράν”… μια δήλωση που αντικατοπτρίζει την πλήρη αδιαφορία του ελληνικού κράτους για το έδαφος και την τύχη ενός ολόκληρου Ελληνικού λαού. Έτσι άφησε ανενόχλητους τους Τούρκους να πάρουν πάνω από το 1/3 της Κύπρου…
Για τον ηρωισμό του και την φιλοπατρία του το πολιτικό σύστημα τον ανεκύρηξε μάλιστα και “Εθνάρχη”…
Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, παρότι διετέλεσε Πρωθυπουργός της Ελλάδας για συνολικά 14 χρόνια (1955–1963 και 1974–1980) και Πρόεδρος της Δημοκρατίας για 10 χρόνια (1980–1985 και 1990–1995), δεν επισκέφθηκε ποτέ επισήμως την Κύπρο — ούτε ως Πρωθυπουργός ούτε ως Πρόεδρος.
Ο Μακάριος, αλλά και μεταγενέστεροι Κύπριοι ηγέτες, ποτέ δεν υποδέχθηκαν τον Καραμανλή στην Κύπρο, διότι δεν πάτησε ποτέ το πόδι του στο νησί. Και παρότι το Κυπριακό παρέμενε ανοιχτό, και παρότι δεκάδες Έλληνες πολιτικοί επισκέπτονταν το νησί, ο ίδιος επέλεξε συνειδητά να το αποφύγει. Γιατί άραγε;… Κρατούσε την υπόσχεση που είχε δώσει to 1955 στους Αμερικανούς και στη Φρειδερίκη, ότι αν τον κάνουν πρωθυπουργό θα “θάψει” το Κυπριακό… Και το έκανε! Αυτό προκύπτει με το περίφημο «Μνημόνιο Πιπινέλη» που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Νεολόγος Πατρών», στις 21-12-1958 από τον πρώην βουλευτή και διευθυντή του πολιτικού γραφείου του Πιπινέλη, Π. Σωτηρόπουλο. Σύμφωνα με τον ίδιο, το μνημόνιο συντάχθηκε 40 ημέρες πριν τον θάνατο του Παπάγου και υποσχόταν ξεκάθαρα στους δυτικούς πως δεν θα ανακινούσε θέμα Κύπρου ο Καραμανλής αν τον προωθούσαν στη θέση του πρωθυπουργού. Για την ακρίβεια το μνημόνιο έκανε λόγο: «επί του Κυπριακού θα κατεβάλλετο προσπάθεια εξουδετερώσεως των αντιδράσεων της Κοινής Γνώμης προς συμβιβαστικήν επίλυσιν αυτού». Στις 5 Οκτωβρίου 1955 ο νεαρός υπουργός Δημοσίων Έργων Κωνσταντίνος Καραμανλής παίρνει από τον βασιλιά Παύλο εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, παρακάμπτοντας τις δυο μεγάλες μορφές του κόμματος και αντιπροέδρους της κυβέρνησης: Τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο κα ι τον Στέφανο Στεφανόπουλο.
Στις 5 Οκτωβρίου 1955 ο Καραμανλής ορκίζεται πρωθυπουργός. Η πρωτοφανής πολιτική ανατροπή χαρακτηρίζεται από τα πολιτικά κόμματα της εποχής ως παρέμβαση του παλατιού υπέρ του εκλεκτού της Φρειδερίκης. Ως σήμερα αυτή η «ιστορική» αντίληψη είναι κυρίαρχη. Τα αρχεία όμως της CIA αποδεικνύουν πλέον πως ο Καραμανλής αναρριχήθηκε στην πρωθυπουργία μετά από σημαντικές διαβουλεύσεις με τους Αμερικανούς, οι οποίοι διαπραγματεύονταν μαζί του και κατέληξαν σε αυτόν, παίρνοντας μάλιστα διαβεβαιώσεις για θάψιμο του βασικού εθνικού προβλήματος της εποχής: Του Κυπριακού. Έτσι έγινε πρωθυπουργός ο Κ. Καραμανλής, ελέω CIA…
Η ιστορική σύγκριση – Από τον Κίμωνα ως τον Καραμανλή
Ο Κίμων (γιος του Μιλτιάδη) σε ηλικία 56 ετών (450 π.Χ.), έπλευσε στην ελληνικότατη Κύπρο ναύαρχος ενός στόλου 200 τριήρεων για να εκδιώξει από το νησί τους Πέρσες και να αποκαταστήσει την αθηναϊκή κυριαρχία στην ανατολική Μεσόγειο. Οι Αθηναίοι έστειλαν τον στρατηγό Κίμωνα με κουπιά αλλά με πατριωτικό φρόνημα, να σώσει την Κύπρο και πράγματι νίκησε τους Πέρσες! Η Κύπρος, τότε, ήταν κοντά.
Ο Κίμων, πριν 2500 χρόνια, απέδειξε ότι το αίσθημα της ελληνικότητας δεν έχει αποστάσεις. Αντίθετα, το 1974, όταν απαιτήθηκε έμπρακτη στήριξη της Κύπρου, η ελληνόφωνη κυβέρνηση Καραμανλή επέλεξε την παθητικότητα. Το 1974 οι τοποτηρητές των Αγγλο-Αμερικανών δεν έκαναν το παραμικρό να σώσουν την Κύπρο. Ήταν τόσο ξεδιάντρωποι που το είπαν δημόσια ότι δεν θα βοηθήσουν γιατί “η Κύπρος κείται μακράν”… Αν αυτό δεν ήταν προδοσία τι ήταν;
Πέρασαν 51 ολόκληρα χρόνια και για αυτή την προδοσία δεν έχει λογοδοτήσει μέχρι σήμερα κανένας από τουε προδότες… Ο φάκελλος της Κύπρου δεν ανοίγει γιατί θα ξεσκεπαστούν όλοι οι προδότες που συνέχισαν να κυβερνούν την πατρίδα μας. Ο φάκελος της Κύπρου ουδέποτε ανοίχθηκε, κλείνοντας το μάτι στους δοσίλογους που έμειναν στο τιμόνι με κληρονομικές καρέκλες εξουσίας. Μετά τον θανατό τους συνέχισαν να μας κυβερνούν τα παιδιά τους και τα ανήψια τους, καλή ώρα… Οι προδοσίες συνεχίζονται χωρίς κανένα διάλειμμα…Εμείς οι χιλιοπροδομένοι πότε θα βγούμε από τον λήθαργο της αδιαφορίας και του ωχαδερφισμού;
Και καθόμαστε ακόμα, αδρανείς, να βλέπουμε τη συνέχιση αυτής της ίδιας υπεκφυγής και προδοσίας. Στις 20 Ιουλίου 1974, η Τουρκία ξεκίνησε την «Επιχείρηση Αττίλας», με 40.000 στρατιώτες και αεροπορική υποστήριξη, καταλαμβάνοντας περίπου το 36 % της Κύπρου—έναν χώρο που μέχρι σήμερα παραμένει κατεχόμενος Η εισβολή αυτή στέρησε το σπίτι από 150.000 Ελληνοκύπριους, και άφησε πίσω της πάνω από 3.000 νεκρούς – οι περισσότεροι από αυτούς άμαχοι.
Ξύπνα, Ελληνα!
Αυτή η μέρα δεν είναι απλά επέτειος. Είναι κλήση: να σηκωθούμε από την ωχαδερφική νάρκη, να απαιτήσουμε λογοδοσία, να μιλήσουμε για ποτάμια αίματος, και να μην επιτρέψουμε ξανά η Ελλάδα να σιωπά ή να λιποτακτεί από την υπεράσπιση του Ελληνισμού, στο όνομα της “γεωπολιτικής σταθερότητας”. Να μην επιτρέψουμε ποτέ ξανά η Ελλάδα να “κείται μακράν” από τα εθνικά της καθήκοντα και την ιστορική της αξιοπρέπεια. Ας σταματήσουμε επιτέλους να ψηφίζουμε προδότες… Οι πολιτικοί απόγονοι των ίδιων οικογενειών συνεχίζουν να κυβερνούν.
Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ
Η χούντα των Αθηνών, με πρωταγωνιστή τον Ιωαννίδη, οργάνωσε το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974 για την ανατροπή του Μακαρίου και την επιβολή της «Ένωσης» με την Ελλάδα. Αυτό το πραξικόπημα έδωσε στην Τουρκία την τέλεια πρόφαση για στρατιωτική εισβολή, επικαλούμενη τον «κίνδυνο για τους Τουρκοκύπριους» και το δικαίωμα επέμβασης βάσει των Συμφωνιών Ζυρίχης – Λονδίνου. Αυτό το πραξικόπημα υπονομεύει πλήρως κάθε αφήγημα “αγνής πρόθεσης” των πραξικοπηματιών και αποκαλύπτει τον ανεύθυνο και επικίνδυνο τυχοδιωκτισμό τους.
Ναι. Ήταν προδοσία.
Ναι, υπήρξε προδοσία και μάλιστα πολλαπλή, σε πολλά επίπεδα.
Προδοσία από τους πραξικοπηματίες χουντικούς.
Προδοσία από τη μεταπολιτευτική κυβέρνηση Καραμανλή.
Προδοσία από τους «συμμάχους» μας.
Προδοσία από την δικαιοσύνη.
Υπήρξε εγκληματική συνενοχή, σκοπιμότητα και δειλία.
Και τέλος, προδοσία από εμάς τους ίδιους, που ξεχάσαμε τόσο εύκολα και επιτρέψαμε στους ίδιους να συνεχίσουν να κυβερνούν.
Οι πολιτικοί απόγονοι των ίδιων οικογενειών συνεχίζουν να κυβερνούν.
Ξύπνα Έλληνα!
Φώτης Παναγιωτακόπουλος
www.gargalianoi.com
