10 χρόνια από το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015 –
Αθήνα, Πλατεία Συντάγματος – 4 Ιουλίου 2015.
Κρατούσα τη Μαίρη απ’ το χέρι και βρισκόμασταν ανάμεσα σε εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες με υψωμένα πανό και δάκρυα ελπίδας για ένα καλύτερο αύριο. Ο κόσμος τραγουδούσε, φώναζε, πάλλονταν. Η Ιστορία φαινόταν να ξαναγράφεται.
Ο Τσίπρας, στο βήμα, υποσχόταν αντίσταση, δημοκρατία, αξιοπρέπεια.
Το πλήθος φώναζε ΟΧΙ.
Και τον πιστέψαμε…
Το μεγάλο ΟΧΙ του Λαού
Το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015 δεν ήταν μια πολιτική τακτική. Ήταν η κραυγή ενός βασανισμένου λαού.
🔹 Ερώτημα: Αν αποδεχόμαστε τους όρους των δανειστών (Ε.Ε., ΔΝΤ, ΕΚΤ)
🔹 Αποτέλεσμα: 61,31% ΟΧΙ – 38,69% ΝΑΙ
🔹 Συμμετοχή: 62,5% – μία από τις υψηλότερες στην ιστορία της μεταπολίτευσης
Ο λαός δεν ζήτησε ρήξη με την Ευρώπη, ζήτησε αξιοπρέπεια μέσα στην Ευρώπη. Ζήτησε να σταματήσει η ταπείνωση και η φτωχοποίηση. Και ο Τσίπρας, σε μόλις επτά ημέρες, υπέγραψε Μνημόνιο χειρότερο από εκείνο που απορρίφθηκε.
«Γράφουμε ιστορία», είπε. Μια υπόσχεση που γρήγορα έγινε καπνός.
Η προδοσία σε 7 ημέρες
13 Ιουλίου 2015: Ο Αλέξης Τσίπρας υπογράφει νέο Μνημόνιο με:
- Αύξηση του ΦΠΑ ακόμα και σε τρόφιμα & νησιά
- Μείωση συντάξεων & αύξηση εισφορών
- Ξεπούλημα ΔΕΗ, ΟΛΠ, ΟΣΕ, ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, 14 περιφερειακών αεροδρομίων
- Δημιουργία Υπερταμείου (Ε.Ε.Σ.Υ.Π.) για 99 χρόνια
- Επιβολή κεφαλαιακών ελέγχων (capital controls) που στραγγάλισαν την οικονομία
Ο Βαρουφάκης, διεθνούς φήμης οικονομολόγος, προσπάθησε να διαπραγματευτεί σκληρά με τους δανειστές – ιδίως με τους Γερμανούς. Όμως την ίδια στιγμή, ο ίδιος ο τσίπρας διαβεβαίωνε τους Ευρωπαίους “να μην τον ακούνε”, λέγοντάς τους πως:
«Μην τον παίρνετε στα σοβαρά, η Ελλάδα δεν θα κάνει τίποτα από αυτά που λέει ο Υπουργός Οικονομικών της.»
Δηλαδή, ενώ ο Υπουργός της Ελλάδας απειλούσε με μονομερείς ενέργειες και πίεση, ο Πρωθυπουργός τον ακύρωνε μπροστά στους αντιπάλους, ξεγυμνώνοντας την ελληνική διαπραγματευτική γραμμή. Ήταν υπονόμευση ενός Υπουργού που μιλούσε με βάθος και γνώση. Ο τσίπρας τον «πέταξε» για να επιβιώσει πολιτικά και να οδηγήσει τη χώρα στην παράδοση.
Αυτό δεν ήταν απλώς λάθος τακτικής.
Ο Ελληνικός Λαός στα γόνατα
Τι πλήρωσε ο λαός από το ΟΧΙ που έγινε ΝΑΙ;
- Πάνω από 1 εκατομμύριο λουκέτα επιχειρήσεων (2010–2018)
- Ανεργία 27%, με νέους στο 60%
- Μαζική μετανάστευση 600.000+ νέων
- Φτωχοποίηση, πλειστηριασμοί, απώλεια ελέγχου της ζωής
- Κατάρρευση της ψυχολογικής και κοινωνικής συνοχής
Κι όμως, καμία απόδοση ευθύνης.
Πού ήταν η Δικαιοσύνη;
Πώς γίνεται να προδίδεται η καθαρή λαϊκή εντολή χωρίς ούτε μία παρέμβαση της Δικαιοσύνης;
Δεν ήταν ένα debate. Δεν ήταν γκάλοπ. Ήταν συνταγματικό δημοψήφισμα.
Ο λαός μίλησε.
Ο τσίπρας τον αγνόησε.
Η Δικαιοσύνη σιώπησε.
Δεν ζητήθηκε ποτέ λογοδοσία.
Καμία παρέμβαση εισαγγελέα.
Καμία νομική διερεύνηση για κατάχρηση εξουσίας ή αλλοίωση δημοκρατικού πολιτεύματος.
Είναι δυνατόν να ενδιαφερθεί η Δικαιοσύνη όταν η ηγεσία της (σύμφωνα με το άρθρο 90 παρ. 5 του Συντάγματος) διορίζεται από τον εκάστοτε πρωθυπουργό και έτσι κάνει τα στραβά μάτια… Άρα είναι εξ ορισμού υποχείρια της κάθε κυβέρνησης… Οι πολίτες τελικά δικαιούνται όχι μόνον να αμφισβητούν την ορθότητα συγκεκριμένων αποφάσεων της Δικαιοσύνης αλλά και να τις επικρίνουν δημόσια (με κοσμιότητα βέβαια…).
Έτσι ολόκληρη η χώρα οδηγήθηκε σε μια νέα εθνική υποταγή.
Και σήμερα; Ζητά να επιστρέψει…
Δέκα χρόνια μετά, ο ίδιος άνθρωπος ζητά ξανά εξουσία.
Με ποιο ηθικό έρεισμα;
Με ποιο πολιτικό δικαίωμα;
Με ποια συνείδηση;
Πού είναι το φιλότιμο; Πού είναι η ντροπή; Πού είναι ο σεβασμός στον λαό που τον πίστεψε;
Ήταν εσωτερική υπονόμευση. Ήταν σχέδιο υποταγής.
Γιατί τα γράφω αυτά;
Γιατί ήμουν εκεί. Στο Σύνταγμα. Στην καρδιά της Ιστορίας.
Γιατί πίστεψα σε κάτι καλύτερο.
Γιατί χειροκρότησα με τα ίδια μου τα χέρια, αυτόν που λίγες ώρες αργότερα με πρόδωσε.
Γιατί δεν ξεχνώ.
Γιατί δεν σιωπώ.
Γιατί το ΟΧΙ που έγινε ΝΑΙ, δεν ήταν λάθος – ήταν προδοσία
Ακολουθούν φωτογραφίες που τράβηξα ο ίδιος εκείνο το βράδυ…
Η Λαοθάλασσα στο Σύνταγμα το βράδυ του ΟΧΙ
Το ΜΕΤΡΟ δεν είχε ποτέ τόσο κόσμο
Όλοι οι συνεργάτες του τσίπρα που σεβόντουσαν τον εαυτόν τους και αισθάνονταν Έλληνες έφυγαν από κοντά του, όταν διαπιστώθηκε η προδοσία και το ΟΧΙ έγινε ΝΑΙ…
Οι καλλιτέχνες έδιναν παλμό στη μεγαλειώδη συγκέντρωση.
Νιώθουμε προδομένοι… Την προδοσία αυτή δεν θα την ξεχάσουμε και δεν θα την συγχωρέσουμε…
Το ψηφοδέλτιο του Δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου 2015
Αποτέλεσμα: 61,31% ΟΧΙ – 38,69% ΝΑΙ
Φώτης Παναγιωτακόπουλος
