Jannah Theme License is not validated, Go to the theme options page to validate the license, You need a single license for each domain name.
ΕΛΛΑΔΑΤΡΙΦΥΛΙΑ

Σε ασπρόμαυρο φόντο…

 

Της Μαίρης Παναγιωτακοπούλου

Είναι καιρός τώρα που σκέφτομαι ασπρόμαυρες εικόνες, όχι απελπισίας και παραίτησης, τουναντίον! Ασπρόμαυρες, νοσταλγικές κι αγαπημένες φωτογραφίες του χθες…

Αναπολλώ τα χρόνια που στα ράφια του μπακάλικου ήταν γνώριμα κι αγαπημένα προϊόντα, όπως τα μακαρόνια Στέλλα, και η μυρωδιά της ρέγγας, ήταν το επίσημο συνοδευτικό με τις μυρωδάτες φακές… Προϊόντα αγνά της ελληνικής γής, στόλιζαν το τραπέζι μας τότε…

Ασπρόμαυρες εικόνες, μιάς εποχής που δεν εκτιμήσαμε… έφυγε ανεπιστρεπτί δίνοντας τη θέση της σε μία άλλη, λάγνα, ακόρεστη και τόσο ψεύτικη…

Αφεθήκαμε στον πειρασμό των σειρήνων, που με κάθε λογής υποσχέσεις μας οδήγησαν στο βωμό της αναίτιας αυτοθυσίας μας…

Φιλαρμονική Γαργαλιάνων 1965

Ζητήσαμε πολλά και χάσαμε τα λίγα κι αγαπημένα…Χάσαμε την αυτοπεποίθησή μας και τρέξαμε να γεμίσουμε το “κενό” με πράγματα που δεν άντεξαν στη φθορά του χρόνου…Σήμερα, χάσανε το χρώμα τους, τη γυαλάδα τους, τις υποσχέσεις τους, την “υπόστασή τους”! Και εμείς, βρεθήκαμε μόνοι, πιό φτωχοί από ποτέ, γιατί είχαμε χάσει τον εαυτό μας σε δρόμους που οδήγησαν σε τέλμα…

Γαργαλιάνοι 1964... τότε που δούλευαν όλοι στην οικογένεια

Φίλοι μου, ξεδίπλωσα τις σκέψεις μου στον πρώτο ενικό συνειδητοποιώντας πως οι ασπρόμαυρες εικόνες είναι δικές μας… Είμαστε όλοι μαζί, όλοι μαζί νοσταλγούμε την ομορφιά, τη συμπόνια τη λεβεντιά,και το φιλότιμο, αξίες ελληνικές που αντικατροπτίζουν το μεγαλείο της ψυχής μας.

Βρίσκονται στις ασπρόμαυρες φωτογραφίες του παπού και της γιαγιάς, στις ατάκες κάποιου αγαπημένου καλλιτέχνη, που όσα χρόνια κι αν περάσουν θα είναι για μας ο “καλός μας άνθρωπος…”  βαθιά χαραγμένες στο DNΑ μας–  Δεν τις χάσαμε… Μάθαμε πιά, πως ότι γυαλίζει δεν είναι χρυσός. Ας πάρουν πίσω την ψευτοκουλτούρα της γκλαμουριάς και της μετριότητας!

Εμείς θα αναστηλώσουμε την πληγωμένη μας περηφάνεια και θα αναδείξουμε τη λεβεντιά μας!

Γαργαλιάνοι 1953... με τη γιαγιά μας

Δεν πτοούμεθα από τις γκρίζες μέρες που θα ρθούν. Τα απλά και ταπεινά γεύματα σε ασπρόμαυρο φόντο θα θρέψουν το κορμί και την ψηχή μας, αρκεί να μην χάσουμε την πίστη μας, και την αγάπη μας για όλα όσα αγαπήσαμε!

Είμαστε Έλληνες και δεν φοβόμαστε!

Η βαρβαρότητα των ντόπιων και ξένων κατακτητών θα γεμίσει την καρδιά μας με πείσμα και ετοιμότητα για αγώνα!

 

Σχετικά Άρθρα

2 Comments

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Back to top button

Discover more from Gargalianoi News

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading