Οι Τούρκοι στην Ελληνική ΑΟΖ

Γράφει η Ανακόντα.

Όλοι ήταν επιλεκτικά τυφλοί: έβλεπαν μόνο ότι τους υπεδίκνυε ο ‘ανώτερος στρατηγικός σχεδιασμός’. Όλοι ήταν πειθήνεια όργανα αλλοδαπών δυνάμεων και κέντρων. Για χρόνια όλοι οι αρμόδιοι πολιτικοί και υπηρεσιακοί παράγοντες αρνούνταν να δουν την πραγματικότητα. Σύσσωμοι οι ‘αναλυτές’ χαρακτήριζαν γραφικό όποιον τολμούσε να εκφέρει με επιχειρήματα μια στρατηγική θεώρηση διαφορετική από το ‘είναι μάταιο, αφέσου’ στην αγκαλιά της υποσχόμενης αλλοδαπής προστασίας: “άλλοι δρουν υπέρ μας και θα υπερασπιστούν τα συμφέροντά μας, αν και όταν χρειαστεί – που δε θα χρειαστεί γιατί έχουν φροντίσει να μη χρειαστεί.”

Κάποιοι άκουγαν αλλά δεν αξιοποιούσαν την ανάλυση που λάμβαναν δωρεάν με σκοπό την προστασία και προώθηση των πολιτικών, οικονομικών, στρατιωτικών και εν γένει εθνικών στρατηγικών συμφερόντων της Χώρας, ούτε την πρόληψη και αντιμετώπιση δραστηριοτήτων που συνιστούν απειλή της εδαφικής ακεραιότητας και της εθνικής ασφάλειας του Ελληνικού Κράτους, καθώς και του εθνικού πλούτου της Χώρας. Απλά πουλούσαν πληροφόρηση ως ενημέρωση σε πολιτικούς φίλους για ιδίον όφελος.

Μετά την επιστολή που αναρτήθηκε δεν υπάρχει δικαιολογία για κανέναν απολύτως.

Όπως είχε πει και ένας σοφός:
“Πολύ συχνά δε γίνεται η επίκληση της αναγκαιότητας λήψης άμεσης απόφασης λόγω ‘ειδικών συνθηκών’, μια εκ των οποίων θα μπορούσε να είναι η παροχή δικαιώματος ερευνών εντός της Ελληνικής ΑΟΖ από την Τουρκία σε εταιρία τρίτων συμφερόντων. Η υπεράσπιση της Ελληνικής ΑΟΖ θα προκαλέσει πόλεμο. Αλλά αυτό δεν θα είναι πόλεμος. Αυτό θα είναι ντροπή.”

Οι πράξεις και οι παραλείψεις πολιτικών και υπηρεσιακών παραγόντων ήταν τραγικές και για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ο χρόνος όμως τελείωσε: η πραγματικότητα δεν αφήνει περιθώρια για ψευδαισθήσεις. Η Shell ήδη ξεκίνησε, όπως ακριβώς είχε πει ο σοφός. Υπάρχει de facto κρίση.