ΝΑ ΓΙΑΤΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΛΦΑΒΗΤΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΑ!!!
Η διαδοχή των γραμμάτων στην πλήρη εκφώνηση τους δεν είναι
καθόλου τυχαία αλλά πίσω από αυτήν υπολανθάνει μία πλήρης
γραμματική, συντακτική και νοηματική συνέχεια, ανωτέρας συλλήψεως.
Σύμφωνα με αυτήν την γνωστή μας εκφώνηση, τα ελληνικά γράμματα
(αφού προσθέσουμε και το εξαφανισμένο σήμερα έκτο γράμμα:
Στίγμα ή Δίγαμμα)ακούγονται και
γράφονται ως εξής:
ΑΛΦΑ-ΒΗΤΑ-ΓΑΜΑ-ΔΕΛΤΑ-ΕΨΙΛΟΝ-ΣΤΙΓΜΑ-
-ΖΗΤΑ-ΗΤΑ-ΘΗΤΑ-ΙΩΤΑ-ΚΑΠΠΑ-ΛΑΜΒΔΑ-ΜΙ-ΝΙ-ΞΙ-
-ΟΜΙΚΡΟΝ-ΠΙ-ΡΟ-ΣΙΓΜΑ-ΤΑΥ-ΥΨΙΛΟΝ-ΦΙ-ΧΙ-
-ΨΙ-ΩΜΕΓΑ.
Αποκωδικοποιώντας την γνωστή αυτή
διάταξη, που έγινε σύμφωνα με τις
αρχές της Ερμητικής φιλοσοφίας,
έχουμε τα ακόλουθα:
ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ, (Α)ΜΑ ΔΕ (Ε)Λ ΤΑ
ΕΨ ΙΛΩΝ, ΣΤ(Η) ΙΓΜΑ, ΖΗ ΤΑ, Η ΤΑ, ΘΗ
ΤΑ ΙΩΤΑ ΚΑ ΠΑΛΑΜ, ΔΑ, ΜΗ ΝΥΞ Η,
Ο ΜΙΚΡΟΝ, ΠΥΡΟΣ ΙΓΜΑ ΤΑΦΥ
(Ε)Ψ ΙΛΩΝ, ΦΥ ΨΥΧΗ Ο ΜΕΓΑ.
Εν συνεχεία, αφού προσθέσουμε
τα εννοούμενα συνδετικά και
ρήματα που παραλείπονται,
έχουμε την ανάδυση μιας θαυμάσιας
κοσμογονικής προσευχής – επίκλησης
προς την πηγή του φωτός.
ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ!ΑΜΑ ΔΕ ΕΛ ΤΑ
ΕΨΙΛΩΝ, ΣΤΗ ΙΓΜΑ ΚΑΤΑ ΠΑΛΛΑΝ ΔΑ
(ΙΝΑ) ΜΗ ΝΥΞΗ, Ο ΜΙΚΡΟΝ (ΕΣΤΙ) ΠΥΡΟΣ
(ΔΕ) ΙΓΜΑ ΤΑΦΗ ΕΨΙΛΩΝ, ΦΥ(ΟΙ) ΨΥΧΗ,
Ο ΜΕΓΑ (ΕΣΤΙ).
Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ:
Αλ = Ο νοητός ήλιος
Φα-ος = Το φως
Βη = προστακτική του ρήματος βαίνω (βαδίζω, έρχομαι)
Τα = Δοτική άρθρου δωρικού τύπου τη, εις την
Γα = Γη (δωρικός τύπος)
Αμα = (επιρρ.) συγχρόνως
Έλ = ο ορατός Ήλιος, ο Ερχόμενος
Έψ = ρήμα έψομαι, εψ-ημένος, ψημένος
Ιλών = Ιλύς (ουσιαστικό), λάσπη, πηλός
Στη = προστακτική ρήματος ίστημι
Ίγμα = καταστάλαγμα, απόσταγμα
Ζή = προστακτική ρήματος ζω
Η = υποτακτική ρήματος ειμί, είμαι
Θη = προστακτική ρήματος θέτω
Ιώτα = τα ίωγα, τα Εγώ
Παλάν = Ρήμα πάλλω (δονούμαι, περιστρέφομαι) επίθετο παλλάς-
πάλλουσι,περιστρεφόμενη (πρβλ: Παλλας Αθηνά)
Δά = άλλος τύπος της Γα, Γης (πρβλ: Δαμήτηρ, Δημήτηρ, Δήμητρα=Μητέρα γη)
Νύξ = νύκτα
Ο = το οποίο, που
Φυ(οι) = ευκτική ρήματος φύω (φυτρώνω, αναπτύσσομαι) Κ.Ο.Κ.
ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ…(;)
ΑΛ, ΕΣΥ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΦΩΣ, ΕΛΑ ΣΤΗ ΓΗ! ΚΑΙ ΕΣΥ ΕΛ ΡΙΞΕ ΤΙΣ ΑΚΤΙΝΕΣ ΣΟΥ ΣΤΗΝ
ΙΛΥ ΠΟΥ ΨΗΝΕΤΑΙ (που βρίσκεται σε κατάσταση αναβρασμού). ΑΣ ΓΙΝΕΙ ΕΝΑ
ΚΑΤΑΣΤΑΛΑΓΜΑ (μία ξηρά) ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΝ ΤΑ ΕΓΩ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ, ΝΑ ΥΠΑΡΞΟΥΝ ΚΑΙ
ΝΑ ΣΤΑΘΟΥΝ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΓΗ.
ΑΣ ΜΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ Η ΝΥΚΤΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΙΚΡΟΝ ΚΑΙ ΚΙΝΔΥΝΕΨΕΙ ΝΑ ΤΑΦΗ (να
σβήση, να χαθεί) ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΑΛΑΓΜΑ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΝΑΒΡΑΖΟΥΣΑ ΙΛΥ, ΚΑΙ
ΑΣ ΑΝΑΠΤΥΧΘΕΙ Η ΨΥΧΗ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΓΙΣΤΟ, ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ ΟΛΩΝ!
Ενδιαφέρον. Ποιος έκανε αυτή την αποκωδικοποίηση; Είναι μελετητές των Ερμητικών επιστημών; Το όλο θέμα φαίνεται να συνδέεται με τις κοσμογονικές αρχές των αλχημιστών, με βάση τις οποίες φαίνεται πως προχωρούσαν κατά τη διεργασία παρασκευής της Λίθου τους.
Ο άγνωστος Γάλλος των αρχών του περασμένου αιώνα, που έγραψε δύο έργα υπό το ψευδώνυμο Fulcanelli, στο δεύτερο βιβλίο του κάνει αναφορές στην αρχαία Ελληνική, την οποία εμφανίζει ως την αληθινή διάλεκτο των μυστών, και αποκωδικοποιεί ορισμένους αρχαίους μύθους βάσει της ετυμολογίας των λέξεων, συνδέοντας αυτούς με τα διαφορετικά στάδια του Magnus Opus των αλχημιστών.
Αυτή την τεχνική ορίζει ως Ερμητική ή Ηλιακή Καμπάλα, η οποία δεν έχει σχέση με το αντίστοιχο αποκρυφιστικό σύστημα των Εβραίων, το οποίο φαίνεται να δημιουργήθηκε κατά τους μεταγενέστερους χρόνους και μάλλον κατά τους Αλεξανδρινούς, από κάποιον Εβραίο που επιθυμούσε να παντρέψει τη Εβραϊκή κοσμολογία και θεογονία με τη μεταφυσική φιλοσοφία του Πλάτωνα. Ιερόγλυφο αυτού του μυητικού συστήματος υπήρξε από την αρχαιότητα το άλογο, εξού και ο ορισμός του ως καμπαλιστικό, και ο πιο αποκαλυπτικός συμβολισμός του στα αρχαία έπη εμφανίζεται στην περίπτωση του Δούρειου Ίππου, που συνδυάζει τα χαρακτηριστικά του αλόγου, και της κατάστασης κατά την οποία το αληθινό περιεχόμενο κάποιου πράγματος είναι εντελώς διαφορετικό από εκείνο που φαίνεται μέσα από την απλή παρατήρηση της εξωτερικής μορφής του.