8.3 C
Gargaliánoi
Friday, December 9, 2022
spot_img
HomeΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ – ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ...

ΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ – ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΚΑΙ ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ

Διαβάστε ένα συλλεκτικό συγγραφικό κομμάτι του κυρίου Δάλμαρη Θεοδώρου, που η δύναμη της γραφής σε συνδυασμό με την ορθότητα και αντικειμενικότητα των επιχειρημάτων του, προσφέρει σε κάθε σκεπτόμενο Έλληνα μία σαφή και πλήρως αιτιολογημένη πλατφόρμα της διαχρονικής ολίσθησης ενός Λαού που έχασε τον βηματισμό του, την υπηρηφάνεια και την ταυτότητα του.
Αυτός ο Λαός, εγκλωβισμένος σε ένα άπατρι πολιτικό σύστημα, άργησε πολύ να καταλάβει ότι τα κόμματα ήσαν και είναι πολυεθνικές εταιρίες κερδοσκοπικού περιεχομένου.
Τα ΜΜΕ. η πέμπτη εξουσία, κατέστη ο κύριος συντελεστής διαφθοράς, προπαγάνδας και….
εκμαυλισμού ενός ολόκληρου Λαού, ο δε προδοτικός τους ρόλος, δεν έχει προηγούμενο.

Το κατεξοχήν εθνικό κομμάτι του Λαού, οι Ένοπλες Δυνάμεις, παραμένει μετά από τριάντα επτά χρόνια, ο αποδιοπομπαίος τράγος, γιατί το πολιτικό σύστημα, βοηθούμενο από τα ΜΜΕ και άλλους καλοθελητές, θέλουν να κρατήσουν τον Λαό μακριά από τις Ένοπλες Δυνάμεις.
Είναι το μόνο κομμάτι του Λαού που παραμένει όρθιο και είναι το μόνο που μπορεί να βοηθήσει τον Ελληνικό Λαό να βγεί από την έξοδο.

Στέργιος Σμυρλής

Υ.Γ Ο κος Δάλμαρης είναι μέλος της Ομάδος Ακομμάτιστων Πολιτών Σαρωνικού.
Vimasaronikou.wordpress.com

ΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ – ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΚΑΙ ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ


Του Θ. Δάλμαρη

Τα αίτια της βαθειάς οικονομικής κρίσης που βιώνει η χώρα γίνονται πλέον όλο και πιό ορατά.

Είναι πρωτίστως πολιτικά και ηθικά. Είναι το έλλειμμα του Αξιακού συστήματος αρχών που μετάλλαξε το πολίτη σε άκρατο καταναλωτή και τη πόλη σε φέουδο των αρχόντων της. Είναι παράλληλα κρίση του Παγκόσμιου Καπιταλισμού.

Είναι όμως κυρίαρχα, απότοκος της κατάρρευσης του συστήματος διακυβέρνησης της χώρας, της διαφθοράς, της συναλλαγής και της αποσύνθεσης που διαπερνά ένα μεγάλο μέρος του πολιτικού προσωπικού και όχι μόνο.

Η συνειδητοποίηση αυτών των αιτίων, θα βοηθήσει κάθε πολίτη να τοποθετηθεί απέναντι στη πραγματικότητα, να κρίνει και να αυτοκριθεί. Να αναγορευτεί σε κρίτή και κρινόμενο, αναλαμβάνοντας ο ίδιος το έργο της κάθαρσης και της σωτηρίας του.

Αυτή είναι η φιλοδοξία αυτού του κειμένου.

Είναι διάχυτη η πεποίθηση, ότι η χώρα μας έχει το θλιβερό προνόμιο να υποχωρεί σε όλους τους βασικούς τομείς: της παιδείας, της δημοκρατίας και της ιστορικής μνήμης. Αποσυντίθεται ως εθνική και ιστορική οντότητα. Αποδυναμώνει τη σχέση της με την ιστορία της, αποδεχόμενη να διαγράψει, ανεξίτηλες σταθερές που την καθιστούν ιστορική και δημιουργό της παγκόσμιας ιστορίας.

Στο κείμενο αυτό αναφερόμαστε στα αίτια, τα οποία νομοτελειακά οδήγησαν στην ηθική, κοινωνική, οικονομική και εθνική κρίση, με τη φιλοδοξία να πυροδοτήσουμε ένα διάλογο πάνω σ’αυτούς τους προβληματισμούς.

Η τραγωδία της Σμύρνης γίνεται συνωστισμός. Η Μακεδονία και η ιστορία της συμπιέζεται κατά 1500 σχεδόν χρόνια για να γίνουν συνομήλικες με τους Σλαύους των Σκοπίων.
Η Θράκη, το Αιγαίο και η Κύπρος προσφέρονται πεσκέσι στους νέο-Οθωμανούς. Τα Μ.Μ.Ε., το Υπουργείο Παιδείας, Πανεπιστημιακοί και πολιτικοί, στο όνομα της δήθεν συναδέλφωσης των λαών, βάλθηκαν να αλλοιώσουν την ιστορία μας και να φτωχήνουν τη γλώσσα μας.

Οι κυρίες Ρεμπούση και Δραγώνα, οι κύριοι Λιάκος και Βερέμης, ο κ. Παυλόπουλος και η κυρία Διαμαντοπούλου, προεξάρχοντος του σημερινού Πρωθυπουργού, όλοι τους απολογητές της νέας τάξης πραγμάτων, λυαίνουν σιγά, σιγά, αποδομούν και ισοπεδώνουν το πατριωτικό φρόνημα και την ιστορική μνήμη, ενώ οι συνιστώσες της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής Αριστεράς, παράγουν με τη μέθοδο της λοβοτομής τις στρατιές των δημοσιογράφων, των ιστορικών και των πάσης φύσεως παρατρεχάμενων των Μ.Κ.Ο. και της Διοίκησης.

Ετσι διά μέσου της δήθεν προοδευτικής πλατφόρμας δημιουργείται ο νέος άνθρωπος που γίνεται ενδοτικότερος, που βλέπει θαμπά την ιστορία του, που νοιώθει ότι δεν έχει δεσμούς με το τόπο του.

Αυτός ο Ανθρωπος δεν θεωρεί χρέος του να προστατέψει τη Πατρίδα του, ούτε πιστεύει σε κοινά ιδανικά και σε κοινούς δέσμους με τους συμπατριώτες του, ώστε να νοιώθει αλληλέγγυος και να αγωνίζεται για το κοινό καλό και το κοινό μέλλον.

Αυτό το νέο καταναλωτικό τρωκτικό, χωρίς ηθικούς φραγμούς και προορισμό, έχει αναπτύξει ικανότητες για τη αναρρίχησή του στις βαθμιδες της ιεραρχίας για την καλλίτερη πρόσβασή του στο μεγάλο παζάρι, για τη μίζα και τη συναλλαγή.

Αυτός ο μή πολίτης, προιόν της ιδεολογίας του μηδενισμού, είναι υπεύθυνος για τη σύψη που βιώνουμε, στερείται αυτοεκτίμησης και απολλαμβάνει το έλλειμμα της νομιμότητας που το σύστημα εξουσίας, αναπαράγει για την συντήρηση του πελατειακού κράτους.
Ενα μεγάλο μέρος του λαού μας, νοιώθει έντονα τη ξένη και ντόπια κατοχή. Εχει την βεβαιότητα ότι η ηγεσία του, πολιτική, πνευματική και κοινωνική, είναι αλλοτριωμένη, δεν του ανήκει, είναι τουλάχιστον κατώτερη των περιστάσεων.

Συνειδητοποιεί όλο και περισσότερο ότι επί 40 χρόνια ζούσε με δανεικά, ότι ο ίδιος και η ηγεσία του ευθύνονται για το πλιάτσικο και τη λεηλασία της χώρας του, την υποθήκευση του μέλλοντος των παιδιών του.

Αυτοταπεινώνεται και εγκλωβίζεται.

Διαπιστώνει ότι η γεωργία μας και η βιομηχανία μας δεν παράγουν πλέον, και το τεράστιο έλλειμά τους εισάγεται από τις εσχατιές του πλανήτη.

Ο τουρισμός μας, το τεράστιο και ασύγκριτο πλεονέκτημά μας καρκινοβατεί, αφού η υποθήκευση των υποδομών του, από το ληστρικό τραπεζικό σύστημα, και η δυσφήμηση, λόγω των κινητοποιήσεων των περιθωριακών και συντεχνιακών συνδικαλιστών, αποτρέπει τους τουρίστες να επισκεφθούν τη χώρα.
Συνειδητοποιεί ότι ο Πρωθυπουργός μας ανέλαβε εργολαβικά τη δυσφήμηση της Ελλάδας σε πλανητικό επίπεδο, με αποτέλεσμα την εκτίναξη των κερδοσκοπικών προσδοκιών σε πολλά τρις Ευρώ.

Η παιδεία μας και περισσότερο η Ανώτατη, αλώθηκε από τις ψευτο-αριστερές συσπειρώσεις και τις στρατιές των λεγόμενων πνευματικών ανθρώπων του συστήματος, που έχουν υποστεί τη πνευματική λοβοτομή, μέσω των υποτροφιών του SOROS, των περιώνυμων ελίτ του παγκόσμιου τραπεζικού συτήματος και των διαμορφωτών της κοινής γνώμης.
Κάθε δε δημιουργική προσπάθεια δεν βρίσκει έδαφος να αναπτυχθεί.

Οι χιλιάδες νέοι μας που πρώτευσαν σε πολύ εξειδικευμένες σπουδές και πέτυχαν σαν Ακαδημιακοί και επιχειρηματίες, δεν διανοούνται πλέον να γυρίσουν ούτε και να μείνουν στη Πατρίδα.
Η Ελληνες επιστήμονες, επιχειρηματίες και επαγγελματίες, που μεθοδευμένα επλήγησαν από τις εθνοκτόνες πολιτικές τις τελευταίες δεκαετίες, είτε εγκαταλείπουν τη χώρα, είτε μαραζώνουν. Οι νέοι μας, που θα έπρεπε να αιματοδοτήσουν και να οξυγονώσουν τη παραγωγική Ελλάδα, συνωστίζονται στα προξενεία και πυκνώνουν τις σύγχρονες φάλαγγες των κολασμένων. Οι εργάτες γης και οι ανθρακορύχοι, τώρα, είναι επιστήμονες, διδάκτορες, ο αφρός και η ελπίδα της Πατρίδας. Ποιός αναφέρεται σ’αυτή την έσχατη προδοσία;
Η επιχειρηματικότητα ενοχοποιήθηκε από την αριστερή προπαγάνδα και το σύστημα εξουσίας αναγόρευσε την ασυδοσία των μονοπολείων, την ήσσονα προσπάθεια και τη συναλλαγή σε ιδεολογία και μέσον συντήρησής του. Η γραφειοκρατία και η μίζα, απομακρύνουν τους επενδυτές, ντόπιους και ξένους.
Οι λαθρομετανάστες, ίσως το μεγαλύτερο εθνικό πρόβλημα, αναδεικνύεται μέρα με την ημέρα και προοιονίζει μεγάλα δεινά για το άμεσο και προσεχές μέλλον.
Δεν γνωρίζουμε εάν έχει γίνει κάποια προβολή στο μέλλον, των γενήσεων, των νέων ρευμάτων λαθρομεταναστών, των νέων ρευμάτων των εποίκων, λόγω κοινωνικών ανακατατάξεων που συντελούνται και λόγω των κλιματικών αλλαγών που επέρχονται.

Δεν ομιλούμε για τις επί μέρους συνιστώσες του προβλήματος: την οικονομική, τις αντοχές της κοινωνίας και των δομών του κράτους, τη δημογραφική και ευρύτερα για την εθνική μας συνοχή στο προσεχές και απώτερο μέλλον.

Μας απασχολεί μόνο η ανθρωπιστική διάσταση, η εμμονή στην οποία αναδεικνύει, μία διάθεση εγκατάλειψης του γηγενούς πληθυσμού, αλλοτρίωσης των εθνικών δικαίων και ένα ιδιότυπο ρατσισμό, απέναντι στον Ελληνα πολίτη.

Οι επιτπτώσεις αυτής της πολιτικής διαφμορφώνουν ήδη εφιαλτικές προοπτικές.

Το Ελληνικό σχολείο μεταλλάσσετε σε πολυεθνικό-μουσουλμανικό
Το Εθνικό σύστημα υγείας οδηγείται στη χρεοκοπία
Η δημόσια τάξη έχει ήδη διασαλευθεί και η Εθνική ασφάλεια καταρρέει.
Και ενώ μία στοιχειωδώς συγκροτημένη κοινωνία θα όφειλε να βάζει τη διάσταση του μέτρου, τις αντοχές δηλαδή της κοινωνίας και των δομών του κράτους, να διεκδικήσει από την ΕΕ καταμερισμό των βαρών, όλα τα Ελληνικά κόμματα επιδίδονται σε μία δήθεν ανθρωπιστική πλειοδοσία, ενώ γνωρίζουν ότι η χώρα και ο λαός μας, μαζί με τις μύριες πληγές του, υποχρεώνεται να υποστέι μία ακόμα: τον βιαίο εποικισμό που οδηγεί στον κοινωνικό και εθνικό θάνατο.

Η ψήφιση του νόμου Ελληνοποίησης των λαθρομεταναστών, προηγήθηκε της αδήριτης ανάγκης αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης. Και οι πέτρες έμειναν στις θέσεις τους.

Αυτό το συλλογικό αυτοκτονικό σύνδρομο του πολιτικού μας συστήματος αλλά και η απονεύρωση των αντανακλαστικών αντίδρασης της κοινωνίας, αναδεικνύουν το βάθος της πολύπλευρης κρίσης, που δυστυχώς φαίνεται να βαθάινει και να απειλεί τη χώρα.

Το ΝΕΟ-ΟΩΘΜΑΝΙΚΟ ΜΟΡΦΩΜΑ
Αυτό το πολιτικό σύστημα φαίνεται να έχει αποδεχθεί τη νέα γεωπολιτική διευθέτηση, για τη δημιουργία του νέου Οθωμανικού μορφώματος στη περιοχή.

Μόνο έτσι εξηγείται η συνειδητή διολίσθηση των Ελληνικών Κυβερνήσεων προς την αποδοχή της κυριαρχίας της Τουρκίας επί της Θράκης, του Αιγαίου και της Κύπρου.

Προς αυτό το μοντέλο διευθέτησης κατατείνει η πολιτική άμβλυνσης της εθνικής ιστορίας, της εθνικής μας συνείδησης, της απαξίωσης της γλώσσας και της επίθεσης φιλίας του κ. Νταβούντογλού υπέρ της Τουρκίας ‘των μηδενικών προβλημάτων’ με τους γείτονες και της στέγασης των λαών της περιοχής κάτω από την ομπρέλα του ‘συμπατριωτισμού’ των Οθωμανών.

Αλλά πέραν της πολιτικής του καρότου, η Τουρκία ετοιμάζεται να δείξει τα δόντια της και να επαναλλάβει ένα θερμό επεισόδιο με στόχο πλέον κατοικημένα νησιά μας. Και ο πρωθυπουργός μας επέλλεξε το κ. Δρούτσα – τον οποίον με τον τελευταίο ανασχηματισμό βόλεψε στο Ευρωκοινοβούλιο – να αντιμετωπίσει την Τουρκική διπλωματία και να προασπίσει τα εθνικά μας συμφέροντα.
ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ
Τα Ελληνικά κόμματα έχουν πλέον αποτύχει παταγωδώς και οφείλουν να το αναγνωρίσουν. Πρέπει να αυτοκαταργηθούν και να αναγενηθούν με νέα πρόσωπα και νέους κανονισμούς λειτουργίας στα πλαίσια ενός αναθεωρημένου Συντάγματος που θα βάζει τέρμα στην οικογενειοκρατία, στην βουλευτική μονιμότητα και ασυλία και θα προβλέπει ανεξάρτητη δικαιοσύνη στην οποία θα λογοδοτούν και οι βουλευτές ως απλοί πολίτες.

Τα δύο κόμματα εξουσίας έχουν τη κύρια ιστορική ευθύνη για το σημερινό κατάντημα. Ευθύνονται γιατί μετέτρεψαν το Κράτος σε φέουδότους. Το αναγόρεψαν σε ένα πελατειακό κράτος, σε μία κερδοσκοπικη επιχείρηση.

Ακούμπησαν τους πολίτες με το ραβδί της Κίρκης και τους μετέτρεψαν σε α-πολίτες, εχθρούς της πολιτείας. Διέσειραν τη χώρα και ταπείνωσαν ένα ιστορικό-μεγάλο λαό. Λεηλάτησαν το δημόσιο ταμείο και υποθήκευσαν στους ξένους το μέλλον του τόπου.
Ευθύνονται για το διασυρμό της χώρας και την οικονομική και ηθική χρεοκοπία της, την διολισθηση της εθνικής κυριαρχίας προς την Τουρκία και τους συμμάχους, πέραν παντός μέτρου άσκησης συμμαχικής πολιτικής, νομιμοποίησαν τον βίαιο εποικισμό της χώρας, θέτοντας σε τεράστιο κίνδυνο τη προοπτική της. Πλήγωσαν και περιθωριοποίησαν τη νεολαία μας.

Τα δύο κόμματα της αριστεράς έχουν επίσης τεράστιες ευθύνες.

Το ΚΚΕ παρέμεινε απολιθωμένο, περιθωριακό και καταδιφιστής κάθε προσπάθειας ανάπτυξης. Ενώ μετα το Β’ παγκόσμιο πόλεμο, όλα τα κομμουνιστικα κόμματα της Ευρώπης, συντάχθηκαν με τους χειμαζόμενους λαούς τους, διεκδίκησαν τη θέση τους στους κοινοβουλευτικούς θεσμούς και ζωογόνισαν με τις προοδευτικές τους προτάσεις τις Δημοκρατίες τους, το ΚΚΕ παρέμεινε

στα ‘χαρακώματα’, ενάντια στη προσπάθεια του Λαού να βρει το δρόμο του στα πλαίσια της μεταπολεμικής Ευρώπης.

Προκάλεσε το διχασμό, ρίχνοντας νερό στο μήλο των Αγγλό-Αμερικάνων, οι οποίοι επεδίωκαν τον εμφύλιο για να αφανίσουν το προοδευτικό κίνημα του λαού, να εξαγνίσουν τους Γερμανο-τσολιάδες και να επιβάλλουν τη νικημένη ακρό-δεξιά, ως τη νέα τάξη στη χώρα.

Στη Γιάλτα, ο Τσώρτσιλ, ο Ρούσβελτ και ο Στάλιν μόιρασαν το κόσμο και αποφάσισαν η επιρροή την Αγγλίας στην Ελλάδα, να είναι 90%.

Η ηγεσία του ΚΚΕ απέκρυψε αυτή τη διευθέτηση και συνέχισε τον χωρίς ελπίδα αγώνα του, για την ανατροπή του αστικού καθεστώτος.

Μετέτρεψε την ηρωϊκή Ελληνική Αντίσταση σε αδικαίωτη τραγωδία. Τους ήρωες του ΕΑΜ-ΕΛΛΑΣ σε αδικαίωτα θύματα, προσφυγές, κατάδικους, εξόριστους και κατατρεγμένους. Αυτός ο διχασμός άφισε βαθειές τις πληγές του στο εθνικό μας σώμα, γιγάντωσε τη τραγωδία και την μετέτρεψε σε χρόνια. Απέτρεψε τη κάθαρση αφού μέχρι σήμερα όλοι οι υπεύθυνοι της τραγωδίας – διαπαραταξιακά – δεν ζήτησαν συγνώμη γιατί δεν απέτρεψαν τον διχασμό, δεν έπλυναν τα φωνικά χέρια τους και δεν βρήκαν τη δύναμη να αποκαθάρουν τη ψυχή τους.

Το ΚΚΕ δεν κατάφερε ακόμα να σπάσει τις αγγυλώσεις του εμφύλιου και να αναγορευθεί σε πραγματικό λαϊκό, άρα και πατριωτικό κόμμα. Τα τάγματα του ΠΑΜΕ, κλείνουν λιμάνια, βεβηλώνουν τη Ακρόπολή, νεκρώνουν τα εμπορικά κέντρα των πόλεων, ενώ αποδυναμώνουν τις πάνδημες κινητοποιήσεις που μόνο αυτές, έχουν τη δύναμη να στείλουν μηνύματα ενώτητας και καθολικότητας που τρέμουν οι εκβιαστές μας.

Θα ήταν πάντως ύβρις εάν δεν υποκλειθούμε στη μνήμη των μαρτύρων ιδεολόγων κομμουνιστών, που ύψωσαν τον άνθρωπο σε θεϊκά ύψη, προσφέρντας τη ζωή τους και ότι αγάπησαν με πάθος, σαν αντάλλαγμα της πίστης στην αλήθεια τους και της προσδοκίας τους για ένα καλλίτερο μέλλον για τις επόμενες γεννιές.

Θα ήταν ακόμα μεγαλύτερη ύβρις να προσπεράσουμε το μεγαλείο των Μπελογιάννηδων που πρόσφεραν τη ζωή τους αγόγγυστα στους ιεροεξεταστές τους.

Μια Ελλάδα που σέβεται το παρελθόν της, όφειλει να εντάξει στο πάνθεον των ηρώων της, και τους Μπελογγιάννηδες, τους Παναγούλιδες και όλους τους υπερασπιστές, της αδιαπραγμάτευτης αλήθειας τους. «Ο δε ανεξέταστος βίος ού βιωτός ανθρώπω, Απολογία του Σωκράτη.»

Αυτή όμως η Ελλάδα οφείλει να καθίσει στο εδώλιο της ιστορίας και τις ορδές των δοσίλογων, που από συνεργάτες των ναζί, πέρασαν αμέσως στη δούλεψη των Αγγλο-Αμερικάνων. Προκάλεσαν τον απόλυτο διχασμό του λαού, οικιοποιήθηκαν το Σχέδιο Μάρσαλ και τον εθνικό πλούτο και αναγορεύθηκαν στην μεταπολεμική πολιτική και οικονομική τάξη της χώρας.
Είναι η Ελλάδα, η μόνη χώρα της Ευρώπης που μετά το πόλεμο, η εμπνευσμένη πατριωτική αστική τάξη, αντικαταστάθηκε με τη τάξη των πλιατσικολόγων, των δοσιλόγων, των κρατικοδίαιτων και των συνεργατών των ξένων, ενώ η Αριστερά και η δημοκρατική παράταξη αποτέλεσαν τα μιάσματα της κοινωνίας.

Το έλλειμμα της πατριωτικής ανώτερης αστικής τάξης, αποτελεί ίσως, μία από τις πλέον κρίσιμες παθογένειες της χώρας.

Το άλλο κόμμα της Αριστεράς, οι λεγόμενες συνιστώσες του Συνασπισμού, ο ΣΥΡΙΖΑ, και η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ του κ. Κούβελη-Δραγώνα-Ρεμπούση κλπ., ίσως αποτελούν την περισσότερο διλημματική εκδοχή του Αριστερού χώρου.
Ενα μέρος μεμυημένων αυτής της Αριστεράς, λες και πήραν κρυφές εντολές, χορηγίες και εξωθεσμικά στηρίγματα. Ενα άλλο μέρος, καταξιωμένων στη πράξη, τίμιων αγωνιστών, δυστυχώς, εγκλωβισμένοι, συντηρούν με την παρουσία τους, ένα συνασπισμό, ασύμβατων και αντιφατικών δυνάμεων.

Πολλοί από αυτούς, αναγορεύτηκαν πνευματικοί άνθρωποι, συνδικαληστικοί ταγοί και κοινωνιολόγοι μέσα από ελιτίστικες διαδικασίες και κέντρα τύπου SOROS και ROCKFELER. Αλωσαν και διέλυσαν τα πανεπιστήμια, ιδιοποιήθηκαν τα συνδικαλιστικά ρετιρέ και διέβρωσαν όλους τους χώρους στους οποίους απόκτησαν, θεσμικά η βίαια, επιρροή. Βάλθηκαν να συσκοτίσουν την ιστορική μνήμη. Αποκαθήλωσαν την ιδέα της πατρίδας και του έθνους. Απο-ενοχοποίησαν τη κουκούλα και στο όνομα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων νομιμοποίησαν τον βίαιο εποικισμό της κατευθυνόμενης από τους παγκοσμιοποιητές λαθρομετανάστευσης.
Αλλά τα ανθρώπινα δικαιώματα των γηγενών ποιός θα τα υπερασπισθεί; Αυτό το έλλειμα μήπως αναδεικνύει έναν εφιαλτικό κατά του Ελληνισμού ρατσισμό;

Μπορούμε να ισχυριστούμε ότι: Η Ελληνική αριστερά επί 70 χρόνια τουλάχιστον εγκλώβισε και αχρήτευσε το καλλίτερο, το ευγενέστερο και το πλέον πρωτοπόρο ανθρώπινο δυναμικό της Ελληνικής κοινωνίας, τις δυνάμεις δηλαδή, που θα δημιουργούσαν τη μεταπολεμική-ευρωπαϊκη Ελλάδα. Και δυστυχώς αυτό συνεχίζεται.

Ολόκληρη η Ελληνική Αριστερά, ίσως η μοναδική στην Ευρώπη, μοιάζει με ξεθωριασμένη κοινωνική θρησκεία, εμπαθή και χωρίς καμία διάθεση νεωτερικότητας και σύνδεσής της με την ζωή. Εχει ενσωματωθεί στο κοινωνικό σώμα σαν βαρύδι και μειωτήρας κάθε κίνησης προς τα εμπρός. Αντί να αγωνίζεται για τα δικαιώματα του πολίτη, το δίκαιο καταμερισμό και τον εκσυγχρονισμό του κράτους υπέρ του πολίτη, παραμένει έξω από το σύστημα, είναι απλώς καταγγελτική, ευαγγελιζόμενη την ανατροπή του. Αλλά πως και με ποιο τήμημα;

Αρχίζει πλέον να εκκολάπτεται στην προβληματική της, η απόλυτα αντιδραστική άποψη,

του εκφυλισμένου λαού, χωρίς να αναγνωρίζει, την ευθύνη που απορρέει από την προσβολή του συστήματος αρχών της ιδανικής πολιτείας του Πλάτωνα, Ούτε βέβαια τη δική της ευθύνη στη τραγωδία που έπι 70 χρόνια βιώνει ο λαός μας.

Οι συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ, δεν μετέχουν στο προβληματισμό: ότι ο Δυτικός παράγοντας στο όνομα των ενεργειακών και λοιπών συμφερόντων του, προωθεί την αποσταθεροποίηση και την υποθήκευση της χώρας μας. Βλ. Επίκαιρα, τεύχος 87, της 16-22/6 του 2011.

Ενωμένο το πολιτικό μας σύστημα, πρωτοστατούσης της Αριστεράς, όφειλε να βρει τρόπους συνεργασίας για την άσκηση πατριωτικής πολιτικής που θα ακύρωνε τις προσπάθειες της αποσταθεροποίησης της χώρας και θα προχωρούσε άμεσα στις ριζικές διαρθρωτικές αλλαγές που έχει ανάγκη η χώρα. Αυτό όμως δεν το έκαναν και γι’αυτό είναι όλοι τους υπόλογοι.
Τα ΜΜΕ, όλων των αποχρώσεων, έχουν αναγορευθεί σε ρυθμιστές της τράπουλας της εξουσίας, συμμετέχουν δραστήρια στον αποπροσανατολισμό, δηλητηριάζουν, πολτοποιούν και προσπαθούν να περιθωριοποιήσουν τον λαό μας. Ελάχιστες εξαιρέσεις, μικρής εμβέλειας καναλιών, θυμίζουν την αγωνία μιας κοινωνίας που καταβάλλει την ύστατη προσπάθεια να αντισταθεί.

Οι πνευματική-συνδικαλιστική-εκκλησιαστική κλπ. ηγεσίες του τόπου, έχουν σε μεγάλο βαθμό αλλοτριωθεί και στη συντριπτική πλειοψηφία τους έχούν καταστεί θεραπενίδες του συστήματος. Οι εξαιρέσεις στραγγαλίζονται και μόνο αν κάποιος αυτο-πυρποληθεί, ίσως ταράξει τον ύπνο τους.
Με θλίψη, ο μέσος Ελληνας, που δεν είναι αλλοτριωμένος από το σαράκι του κομματικού πατριωτισμού και τα οφελείματα του πελατειακού συστήματος, παρακολουθεί το θέατρο του παραλόγου και της παρακμής που επιχειρήσαμε στο σημείωμα αυτό, να σκιαγραφήσουμε. Παρακολουθεί τη τραγωδία που εξελίσσεται, διαπιστώνει το τεράστιο έλλειμμα κοινωνικής ευθύνης, αλληλέγγυης και πατριωτισμού. Νοιώθει τα σεισμικά κύμματα που προοιωνίζουν κοινωνικούς σεισμους και εθνικούς κινδύνους που επέρχονται. Αγανακτεί και εξεγείρεται. Εναγωνίως αναζητά διεξόδους, ενώ τα κόμματα ομφαλοσκοπούν και ναρκισσεύονται για τη δική τους αποκληστική αλήθεια.

Διαπιστώνει ότι η Πατρίδα οδηγείται στην καταστροφη. Ο πιλότος της είναι πλέον αφερέγγυος, το πλήρωμα αλληλοσπαρασσόμενο και ευοχούμενο, οι κερκόπορτες είναι ορθάνοιχτες και αφύλλακτες και τα πάσης φύσεως όρνεα υπερύπτανται πάνω από τη χώρα εντοπίζοντας τη λεία τους.

Ολα τα Ελληνικά κόμματα και ιδιαίτερα το ΠΑΣΟΚ, δέσμια των δουλειών που υπηρετούν και στο όνομα των ιδιοτελών τους επιδιώξεων και του κομματικού πατριωτισμού, αποδείχθηκαν ανίκανα να βρούν κοινούς τόπους και να δώσουν όλα μαζί τη μάχη για τη σωτηρία της Πατρίδας. Αυτή είναι η τεράστια ευθύνη τους. Είχαν και έχουν τη μεγαλύτερη ευκαιρία να αξιοποιήσουν τη πίεση του μνημονίου και να προχωρήσουν άμεσα στις ριζικές διαρθρωτικές αλλαγές που έχει ανάγκη το Κράτος από της συστασεώς του.

Αντι αυτού αλληλουβρίζονται και επιτρέπουν στους δανειστές μας να μπουν απο τις ανοιχτές κερκόρπορτες, που οι γνωστοί από την ιστορία μας ‘Εφιάλτες’ τους οδηγούν για να υποθηκεύσουν τη χώρα.

Ο τελευταίος ανασχηματισμός της οικτρά αποτυχημένης Κυβέρνησης σηματοδοτεί:
Την εμμονή του Πρωθυπουργού να ολοκληρώσει το έργο της καμμένης γης.
Την ναρκοθέτηση καθε δυνατότητας για συνέναιση.
Την εμμονή του Αντώνη Σαμαρά να εκμεταλλευθεί τη τραγωδία της Ελλάδας με σκοπό την εξουσία.
Την εμμονή της Αριστεράς να προσδοκά ψήφους μέσα από τα χαλάσματα μιας ρημαγμένης χώρας.
Και ενώ πλέον είναι φαεινότερο ηλίου, ότι οι παγκόσμιοι κυβερνήτες είναι το παγκόσμιο τραπεζικό και χρηματοοικονομικό σύστημα, οι νέοι δηλαδή θεοί, που κανείς δεν τολμά να τους κρίνει από το φόβο μήπως οργισθούν και εξαπολύσουν τους κεραυνούς τους, όλα τα κόμματα στέλνουν στους θεούς αυτούς, το μήνυμα της υποταγής τους.

Φαίνεται ότι δεν υπάρχει άλλη δύναμη σωτηρίας, εκτός από εκείνη που κρύβουν μέσα τους όλοι οι λαοί. Αυτή η δύναμη κυοφορείται στις πλατείες όλης της Ευρώπης και της Ελλάδας.

Αυτός ο εφιαλτικός πίνακας της Γκουέρνικα, προκαλεί στον παρατηρητή αίσθημα πνιγμού, απαγοήτευσης και απέραντης απόγνωσης. Το δε κίνημα των Αγανακτησμένων, δυνατό, πηγαίο, ακηδεμόνευτο και ελπιδοφόρο έρχεται να δράσει σαν καταλύτης των εξελίξεων.

Μακάρι το κίνημα αυτό να ευαισθητοποιήσει και να συνεγείρει, όσες δυνάμεις του πολιτικού συστήματος διαθέτουν ακόμα αντισώματα. Να αποφασίσουν να συνασπισθούν, μέσα από τις Συνταγματικές διαδικασίες, σε μία Κοινοβουλευτική πλειοψηφία, η οποία με την στράτευση ότι καλλίτερου διαθέτει ο Ελληνισμός, να στηρίξει μία Κυβέρνηση Εθνικής σωτηρίας, που θα λάβει ιστορικές αποφάσεις για τη σωτηρία της Πατρίδας. Να θέσει στο περιθώριο ανίκανες και ξένες για τα συμφέροντα του λαού ηγεσίες και να άρει άδικες δουλείες που υποθηκέυουν το μέλλον τις χώρας.

Μία τέτοια εξέλιξη θα εμφυσήσει στο λαό μας αισιοδοξία, θα ελευθερώσει την ελπίδα, θα επαναφέρει και θα γιγαντώσει τον πατριωτισμό των Ελλήνων, θα δράσει ως πολλαπλασιαστής της συλλογικής αυτοπεποίθησης της αυτοπειθαρχίας και της δημιουργικότητάς του και θα μετατρέψει την κρίση σε ευκαιρία.
Μόνον έτσι θα εκτονωθεί ο τεράστιος θυμός και η ανάγκη για κάθαρση δεν θα γίνει ανεξέλεγκτη και ισοπεδωτική, αλλά λυτρωτική για το λαό, τιμωρός για τους επίορκους και σύμβολο για τις επόμενες γεννιές.

Μια τέτοια εξέλιξη θα αποτελέσει τον καταλύτη για την ιστορική ανάταξη της Ελληνικής κοινωνίας, το καθαρτήριό της και το εφαλτήριο για την ιστορική μετάβαση της χώρας στο νέο κόσμο που κυοφορείται.

Δεν θα μείνει απλώς αλώβητη η Δημοκρατία μας, αλλά θα ενισχυθεί και θα αντιστραφεί η αρνητική φήμη της χώρας σ’ολόκληρο το κόσμο.

Το μέλλον της Πατρίδας μας δεν μπορεί να υπάρξει έξω από την Ενωμένη Ευρώπη.

Μια Ευρώπη όμως των λαών και των πολιτισμών, όχι της σημερινής Ευρώπης, θεραπενίδας των τραπεζών και της νέας τάξης πραγμάτων. Πρέπει όμως, πρώτα από όλα η Ελλάδα, να γίνει φερέγγυο και σοβαρό κράτος. Να συνειδητοποιήσει ότι είναι κληρονόμος ενός μεγάλου ανέσπερου πολιτισμού. Να ανακτήσει την περιφάνειά της και να αποκτήσει την εθνική της αυτοπεποίθηση. Μόνο έτσι θα μπορεί να υπερασπιστεί την υπόστασή της, απέναντι στους ξένους και το κακό εαυτό της.

Να ζητήσει από τους λαούς της Ευρώπης συστράτευση για μια νέα Ευρώπη, ελπίδα των λαών της και του κόσμου.
Οι συγκυρίες και οι κίνδυνοι δεν αναφέρονται μόνο στην Ελλάδα, αλλά πρωτίστως στους λαούς τις Δύσης και όλου του κόμου. Αυτό είνα το μεγάλο χαρτί της Ελλάδας που δυστηχώς δεν θέλει να παίξει.

Θεόδωρος Δάλμαρης 16.06.2011

Μαθηματικός – τ. Επιχειρηματίας

RELATED ARTICLES

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

Most Popular

Recent Comments

Διαχειριστής on Το Έγκλημα του Δ.Ν.Τ.
ΠΥΡΓΟΣ ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ on ΞΥΠΝΑΤΕ ΡΕΕΕΕ…
ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΣΛΑΝΗΣ on spyropoulos-ika-makedonia-palace-660
Διαχειριστής on Πρώτα ήρθαν οι Αλβανοί…
ΤΡΙΦΥΛΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ on Απόστρατοι ιδρύουν κόμμα!
ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΙΘΑΚΗΣΙΟΣ on Καζάκης ΕΠΑΜ
Διαχειριστής on Λαβράκι έδωσε ο Κουσελάς
ΚΑΠΕΤΑΝ ΚΕΦΑΛΟΣ on Απόστρατοι ιδρύουν κόμμα!
ΤΣΙΟΥΛΟΣ ΘΕΟΔ,ΠΟΛ,ΜΗΧ/ΚΟΣ on Καζάκης ΕΠΑΜ
βασιλης κιτσος on ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ…
Νικόλαος Γεωργακόπουλος on ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ
Μαίρη Αναστασοπούλου on ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΠΑΡΜΠΑ ΓΙΑΝΝΗ…