ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΕΛΛΑΔΑ

Όμορφος κόσμος, ηθικός, εισαγγελικά πλασμένος

Του Κώστα Βαξεβάνη

«Όταν η πραγματικότητα δεν συμφωνεί μαζί μας, τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα». Η πραγματικότητα σε ολόκληρο τον κόσμο δεν συμφώνησε μαζί τους. Ολόκληρη η υφήλιος είδε μια Δικαιοσύνη που έχει καταπιεί Χριστοφοράκους και έχει χωνέψει φοροφυγάδες να προσπαθεί να μασήσει την αλήθεια. Να διώκει δημοσιογράφους.
Η προϊσταμένη της Εισαγγελίας δεν ζήτησε καν να γίνει προκαταρκτική εξέταση για την δημοσίευση της λίστας Λαγκάρντ. Επέλεξε τον πρωτοφανή δρόμο της βίαιης δίωξης. Πενήντα αστυνομικοί της Κρατικής Ασφάλειας που είναι αρμόδια για την διαφύλαξη του πολιτεύματος, εστάλησαν να συλλάβουν αυτόν από τον οποίο κινδυνεύει. Εμένα. Μου πήραν αποτυπώματα, με φωτογράφισαν, με οδήγησαν στο αυτόφωρο, αλλά κυρίως έδωσαν τη δυνατότητα σε όσους ήταν φοροφυγάδες να αισθάνονται ασφαλείς μέσα από την λειτουργία ενός συστήματος που ξέρει να προστατεύει τον εαυτό του.
Η αθώωσή μου ήταν ένα χαστούκι σε αυτό το σύστημα. Ήταν ένα χαστούκι και για εκείνους στην Εισαγγελία που επέλεξαν την επιστροφή στη δεκαετία του ’60 μέσα από νομικισμούς και νομοεπικλήσεις. Δεν έφταιγα όμως εγώ γι” αυτό. Δηλαδή για την νομική τους ανεπάρκεια ή την σκοπιμότητά τους. Και έτσι έφτασε η πραγματικότητα, σε όλη την Ελλάδα, σε όλο τον κόσμο, να μην συμφωνεί μαζί τους.
Τόσο το χειρότερο. Η Εισαγγελία άσκησε Έφεση στην αθωωτική απόφαση. Η Έφεση είναι όπως και η αρχική δίωξη απαράδεκτη. Αγγίζει τα όρια της παραθεσμικής λειτουργίας. Προκειμένου να ασκηθεί Έφεση από τον Εισαγγελέα, πρέπει να καταγραφεί συγκεκριμένα ποια σημεία στη δίκη είναι αυτά που αποδεικνύουν την μη σωστή διεξαγωγή της. Συγκεκριμένα όμως. Στην Έφεση της Εισαγγελίας, στην αιτιολόγηση της Έφεσης γράφει «το δικαστήριο δεν έδωσε την δέουσα αποδεικτική βαρύτητα στο αποδεικτικό υλικό και εκτίμησε λίαν πλημμελώς». Σε ποιό σημείο; Ποιό αποδεικτικό υλικό; Καμιά συγκεκριμένη αναφορά.
Επί των ημερών της κυρίας Παναγιώτας Φάκου, Προϊσταμένης της Εισαγγελίας, η Εισαγγελία κάνει στροφή στο παρελθόν πριν ακόμη αναλάβει καλά-καλά την διοίκησή της. Δεν ξέρω τι είναι αυτό που κινεί τα νήματα. Η εμμονή και η «εισαγγελίτιδα» ή η ευθυγράμμιση με διαθέσεις παραθεσμικών κέντρων.
Μετά από πολλά χρόνια, η Εισαγγελία χάνει την κοινωνική της νομιμοποίηση, απομακρύνεται από την κοινωνία, αποδίδει «Δικαιοσύνη» με έναν εσωτερικό τρόπο που επικαλείται άρθρα και νόμους για να τα αντιπαραθέσει με την κοινή λογική και το περί δικαίου αίσθημα.
Έχω διαφορετική άποψη για τη Δικαιοσύνη και θα γράψω ένα παράδειγμα το οποίο θα καταλάβουν αυτοί που είναι στην Εισαγγελία. Στην δικογραφία για τον Άκη Τσοχατζόπουλο υπάρχει το λεγόμενο ημερολόγιο του Άκη. Όπως καλά ξέρουν στην Εισαγγελία, σε μία σελίδα αυτού του ημερολογίου, ο Άκης περιγράφει την διάθεση του πρώην υπουργού Δικαιοσύνης ο οποίος από κοινού με γνωστό επιχειρηματία σχεδίαζαν την εξόντωση των αδιάφθορων της Εισαγγελίας για να διασωθεί ο ίδιος. Τις σελίδες από το ημερολόγιο αυτό τις έχουμε δημοσιεύσει στο 5ο τεύχος του HOT DOC. Ναι, σχεδίαζαν να εξοντώσουν 4 εισαγγελείς. Το ξέρουν και οι ίδιοι και οι προϊστάμενοί τους. Δικαιοσύνη λοιπόν για μένα σημαίνει αυτοί οι εισαγγελείς, αυτή η Εισαγγελία, να υψώσουν το ανάστημά τους, να ασκήσουν διώξεις στον πρώην υπουργό και τον επιχειρηματία ή τουλάχιστον να τους καλέσουν ως μάρτυρες. Αυτό είναι Δικαιοσύνη, θάρρος και ηθικό ανάστημα. Ως τώρα επιλέγουν να φιμώνουν τον Τύπο.

Η Ελλάδα ήδη διασύρεται σε όλο τον κόσμο και πάλι. Δίπλα στην ανέχεια, στην εξοντωτική λιτότητα, ο ταλαίπωρος κόσμος πρέπει να αποδεχθεί ως νομιμότητα την νομική σχιζοφρένεια. Την νομική συμπεριφορά που είτε υπαγορεύεται από σκοπιμότητα, είτε από νομική άγνοια, είτε από εμμονή και είναι επικίνδυνη.

Την δεκαετία του ’70, ο Ανδρέας Φάκος, πατέρας της σημερινής προϊσταμένης της Εισαγγελίας, στην προσπάθειά του να διαφυλάξει την «νομιμότητα» της εποχής, είχε ασκήσει διώξεις εναντίον της εφημερίδας «Το Ποντίκι», για δημοσιεύματά της.

Ο κύριος Φάκος ζούσε βέβαια σε μια άλλη εποχή και έβγαινε από τις αίθουσες των δικαστηρίων της χουντικής περιόδου. Θα είναι τραγικό η κυρία Φάκου 40 χρόνια μετά, σε μια Δημοκρατική Ελλάδα, να ακολουθεί τον ίδιο δρόμο. Της αντίληψης πως ο Τύπος και η συνταγματική κατοχυρωμένη ελευθερία του είναι κάτι υπό διαπραγμάτευση, αρκεί να βρεθεί η κατάλληλη νομική φόρμουλα.

 ———————————————————————————————–

 

Κωνσταντόπουλος, Οικονομόπουλος, Καπερνάρος για την έφεση της αθωωτικής απόφασης Βαξεβάνη

Για αοριστολογία στην άσκηση έφεσης και παραθεσμικούς μηχανισμούς που δρουν θέλοντας να πλήξουν την ανεξάρτητη Δικαιοσύνη κάνουν λόγο οι δικηγόροι Χάρης Οικονομόπουλος, Νίκος Κωνσταντόπουλος και Βασίλης Καπερνάρος, με αφορμή την απόφαση της εισαγγελίας να ασκήσει έφεση κατά της αθωωτικής απόφασης του Κώστα Βαξεβάνη για τη δημοσίευση της λίστας Λαγκάρντ. Ο κ. Οικονομόπουλος αναφέρεται σε μια πέρα και πάνω από κάθε λογική απόφαση: «Έχουμε καταλάβει εδώ και καιρό ότι ένας βασικός λόγος που φτάσαμε ως εδώ, λαός και χώρα, είναι ότι σπανίζει η κοινή λογική. Η έφεση που άσκησε στις 6 Νοεμβρίου 2012 αυτεπάγγελτα η Εισαγγελέας Πλημμελειοδικών Αθηνών κατά της αθωωτικής απόφασης του Κώστα Βαξεβάνη είναι πέρα και πάνω από κάθε λογική. Θα καταβάλλω κάθε δυνατή προσπάθεια για το γρήγορο προσδιορισμό της συζήτησης της έφεσης ώστε να μην υπάρχει καν η υπόνοια ότι ένας ερευνητής-δημοσιογράφος, σήμερα, μπορεί να επιχειρηθεί να τεθεί σε οποιασδήποτε μορφής ομηρία. Να τελειώνουμε.»

Για παραθεσμικούς μηχανισμούς οι οποίοι θέλουν να ακυρώσουν την ανεξάρτητη Δικαιοσύνη κάνει λόγο ο κ. Κωνσταντόπουλος: «Η δίωξη από την εισαγγελία του Κώστα Βαξεβάνη και η άσκηση έφεσης στην αθωωτική του απόφαση, δεν είναι μόνο για γέλια και για κλάματα. Δείχνουν θεσμική σπασμωδικότητα και παράκρουση που είναι προκλητικές για μια κοινωνία σε ώρα δοκιμασίας. Η αθωωτική απόφαση δείχνει ότι υπάρχουν Δικαστές που τηρούν τη Συνταγματική νομιμότητα και την κοινωνική ευαισθησία και τη Δημοκρατία. Η δίωξη και η έφεση αποκαλύπτουν ότι δυστυχώς υπάρχουν και παραθεσμικοί μηχανισμοί που ενοχλούνται και θέλουν να ακυρώσουν την ανεξάρτητη Δικαιοσύνη και την ελεύθερη δημοσιογραφία».

Ο κ. Καπερνάρος με δήλωσή του επισημαίνει την αοριστολογία της έφεσης, ενώ δεν παραλείπει να αναφερθεί στη λίστα Λαγκάρντ η οποία παρόλο που είναι στα χέρια της εισαγγελίας, δεν έχει σταλεί στην ελληνική βουλή:
«Με την έφεση αυτή, η οποία αοριστολογεί και η οποία ουδόλως πληροί τις δικονομικές προϋποθέσεις, διότι η έφεση του Εισαγγελέα πρέπει να αναφέρεται σε συγκεκριμένα πραγματικά γεγονότα και να είναι ειδικά και εμπεριστατωμένα αιτιολογημένη στη σχετική έκθεση, όπως ορίζεται στο άρθρο 486 παρ. 3 Κ.Π.Δ., συνδυάζεται το γεγονός, ότι η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου κρατάει στα συρτάρια της την πολυθρύλητη λίστα «Λαγκάρντ», ήδη, από τα τέλη Οκτωβρίου, οπότε της την διαβίβασαν οι Οικονομικοί Εισαγγελείς, αρνούμενη για δικούς της λόγους να τη στείλει στη Βουλή των Ελλήνων. Δυστυχώς, ναι! Σε αυτό το «Κράτος – Δικαίου» ζούμε…».

 

Πηγή

Σχετικά Άρθρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Back to top button

Discover more from Gargalianoi Online News

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading