N.W.OΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣΔΙΕΘΝΗ

Πρόσχημα ή απειλή το Ισλαμικό Κράτος;

isl

Χρησιμοποιώντας την  επέτειο της 11ης Σεπτεμβρίου και την περιρρέουσα ατμόσφαιρα 13 χρόνια μετά, ο Μπάρακ Ομπάμα, πανομοιότυπα με τους προκατόχους του κυρήττει τον «πόλεμο ενάντια στην τρομοκρατία». Οι τρομοκράτες αυτή τη φορά είναι το Ισλαμικό κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε.

Η αμερικάνικη σταυροφορία  ενάντια στην «νέα απειλή» θα περιλαμβάνει βομβαρδισμό των στόχων του Ισλαμικού κράτους στη Συρία και στο Ιράκ, καθώς και περαιτέρω ενίσχυση των δυνάμεων που μάχονται την κυβέρνηση Μπασάρ αλ Άσαντ ως κύριο αντίβαρο στους τζιχζαντιστές. Να θυμίσουμε πως περίπου πριν ένα χρόνο  ο Μπάρακ Ομπάμα προσπάθησε να επιτεθεί στην Συρία με πρόσχημα τα χημικά όπλα. Το σχέδιο του προέδρου πάγωσε καθώς δεν υπήρχαν οι πολιτικές προϋποθέσεις για να υλοποιηθεί. Η μάχη χάθηκε στο Κονγκρέσο την ώρα  που και οι αμερικανοί πολίτες καταλάβαιναν πως τα χημικά όπλα είναι  πρόσχημα  «αλά Λιβύη».

Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα χιλιοπαιγμένο έργο. Νωρίτερα από τον Μπάρακ Ομπάμα, ο Μπους είχε υποσχεθεί «να αφοπλίσει και να απελευθερώσει» το Ιράκ, ο Κλίντον είχε υποσχεθεί «να προστατεύσει τις ΗΠΑ από το πρόγραμμα πυρηνικών όπλων του Ιράκ», ενώ ο Μπους ο πρεσβύτερος δήλωνε ότι «σκέπτεται την ειρήνη, όχι τον πόλεμο», ενώ οι βόμβες έπεφταν στο Ιράκ.

Ποιον βοηθάει το Ισλαμικό Κράτος;

Για να καταλάβει κάποιος τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή πρέπει να γυρίσει λίγο πίσω, όταν το Ισλαμικό Κράτος (σουνίτες) ήταν η βασική  δύναμη αντιπολίτευσης, η επί της ουσίας κύρια αιχμή της ένοπλης «εξέγερσης» στη Συρία, στην οποία τόσο πολύ είχαν επενδύσει οι Αμερικανοί.  Τα εγκλήματα, οι αποκεφαλισμοί, οι εν ψυχρώ μαζικές εκτελέσεις ήταν αόρατες όσο οι «τζιχαντιστές» υπηρετούσαν το στόχο της ανατροπής του Άσαντ.

Οι Δυτικοί βομβαρδίζοντας την κοινή γνώμη με τα όψιμα ανακαλυφθέντα εγκλήματα των «τρομοκρατών», κάνουν πως δεν θυμούνται  ότι το αμέσως προηγούμενο διάστημα, τους εξόπλιζαν, εκπαίδευαν και  χρηματοδοτούσαν.

Ο ρόλος κλειδί της Σαουδικής Αραβίας και του Κατάρ

Η Ουάσιγκτον μέσω των συμμάχων της, Κατάρ και Σαουδική Αραβία βοήθησε πολύπλευρα τον στρατό του Ισλαμικού κράτους που παρατάχθηκε στην Συρία απέναντι στην κυβέρνηση Άσαντ.

«Η κύρια πηγή χρηματοδότησης του Ισλαμικού κράτους έρχεται κυρίως από τη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, το Κουβέιτ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα» αναφέρει ο Günter Meyer, διευθυντής του ερευνητικού κέντρου για τον αραβικό κόσμο στο πανεπιστήμιο του  Μάινζ (Deutsche Welle)

Σύμφωνα πάλι με τον Ρόμπερτ Φίσκ, το “σχέδιο” Ισλαμικό κράτος έχει χρηματοδοτηθεί από την Σαουδική Αραβία.

Ο έγκυρος δημοσιογράφος μιλάει για την τελευταία τερατώδη συνεισφορά της Σαουδικής Αραβίας στην παγκόσμια Ιστορία: Το ισλαμικό σουνίτικο χαλιφάτο του Ιράκ και του Λεβάντε, κατακτητές της Μοσούλης και του Τικρίτ, της Raqqa στη Συρία, και ενδεχομένως της Βαγδάτης και αυτοί που θα ταπεινώσουν τους Μπους και Ομπάμα.

Από το Χαλέπι στη Βόρεια Συρία σχεδόν στα σύνορα Ιράκ και Ιραν, οι τζιχαντιστές και διάφορες άλλες μικροομάδες, πληρωμένες από τη Σαουδική Αραβία και τους ολιγάρχες του Κουβέιτ, ελέγχουν χιλιάδες τετραγωνικά μίλια.(independent)

Σύμφωνα με αναφορά του Global Research το Σεπτέμβριο του 2013 οι Σαουδάραβες άφησαν ελεύθερους τους θανατοποινήτες κρατούμενούς τους. Ένα υπόμνημα που ήρθε στην δημοσιότητα έκανε γνωστό πως οι ελεύθεροι πια θανατοποινήτες είχαν στρατολογηθεί στις δυνάμεις ενάντια στον Άσαντ στην Συρία, όπου μέσα σε αυτές περιλαμβανόταν και το Ισλαμικό κράτος.

Saudi_Arabia_US_Kerry-07c6c2

Τα πράγματα και η στάση αυτών των κρατών άλλαξε πρόσφατα ριζικά. Στις 11 Σεπτεμβρίου του 2014 ο Τζόν Κέρι όπως φαίνεται και στην φωτογραφία μιλάει με τον Joseph W.Westphal, τον πρέσβη των ΗΠΑ στη Σαουδική Αραβία, και τον Υπουργό Εξωτερικών πρίγκιπα Σαούντ Αλ-Φαϊζάλ κατά την άφιξη του στο αεροδρόμιο King Abdulaziz στην Σαουδική Αραβία.

Η Σαουδική Αραβία και άλλα κράτη συμφώνησαν να συνταχθούν στο σχέδιο του Ομπάμα για την «ολοκληρωτική καταστροφή του Ισλαμικού κράτους όπου και να βρίσκεται ακόμα και στο Ιράκ και στην Συρία (διάγγελμα Ομπάμα)».

Οι αρχιτέκτονες δηλαδή του Ισλαμικού κράτους ανακοινώνουν στον κόσμο ότι θα συνταχθούν στον “πόλεμο κατά των τρομοκρατών”.

Υπάρχει ο συνασπισμός των «προθύμων»;

Ύστερα από την ομιλία του  Μπάρακ Ομπάμα ο οποίος εξήγγειλε τη δημιουργία ενός συνασπισμού χωρών που θα συμμετάσχουν στον πόλεμο κατά του Ισλαμικού Κράτους, άρχισαν να εκδηλωνονται οι πρώτες αντιδράσεις και κινήσεις ακόμα και απο μέλη που στηρίζουν τον πόλεμο κατά των Τζιχαντιστών.

Αρχικά η Βρετανία και η Γερμανία ανακοίνωσαν ότι δεν θα συμμετάσχουν σε στρατιωτικές επιχειρήσεις σε συριακό έδαφος ενώ αρνητικά τοποθετήθηκε και  η Άγκυρα σύμφωνα με ανακοίνωση που εξέδωσε το Υπουργείο Εξωτερικών της.

Εδώ να σημειώσουμε πως παρόλο αυτές οι χώρες τοποθετήθηκαν αρνητικά, από την άλλη η Τουρκία θα προσφέρει τη στρατιωτική βάση του Ιντσιρλίκ, οι Γερμανοί άρχισαν να στέλνουν όπλα στους Κούρδους, οι Βρετανοί εξοπλίζουν τους σύριους αντάρτες.

Στις εξαγγελίες έσπευσε να απαντήσει θετικά ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός που μάχεται κατά του Άσαντ  επισήμαινοντας ότι ο πόλεμος μόνο ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος «δεν μπορεί να φέρει τη σταθερότητα στην περιοχή ούτε να την απελευθερώσει από τους εξτρεμιστές. Θα πρέπει να αποδυναμωθεί και, τελικά,  να ανατραπεί το καταπιεστικό καθεστώς του Άσαντ που είναι έτοιμο να αποσταθεροποιήσει όλη την περιοχή με μοναδικό σκοπό να διατηρηθεί στην εξουσία».

Στον αντίποδα η Ρωσία υπογραμμίζει πως τα πλήγματα εναντίον των θέσεων του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία, «απουσία απόφασης του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ θα συνιστούσε μια πράξη επίθεσης , μια χονδροειδή παραβίαση του διεθνούς δικαίου».

Στο ίδιο μήκος κύματος και το Υπουργείο Εξωτερικών της Κίνας όπου αναφέρει πως: «Το διεθνές δίκαιο πρέπει να γίνεται σεβαστό και η κυριαρχία, η ανεξαρτησία και η εδαφική ακεραιότητα των χωρών πρέπει να γίνονται σεβαστές».

Τρομοκρατία ως πρόσχημα και στο βάθος ο Άσαντ

Η κατάσταση όπως εξελίσσεται στο Ιράκ και στην Συρία και τα νέα ανθρωπιστικά προσχήματα των ΗΠΑ δεν μπορεί να ιδωθούν ξεκομμένα από τις προηγούμενες επεμβάσεις και τα αντίστοιχα προσχήματά τους, το 2001 στο Αφγανιστάν, το 2003 στο Ιράκ και μετά στη Λιβύη και τη Συρία και την κατάσταση στην ευρύτερη Μέση Ανατολή.

Οι δύο αποκεφαλισμοί,  οι ιαχές  ενάντια στους «Τρομοκράτες Ισλαμιστές» και λίγο η αναμόχλευση από τους Τζόν Κέρι και Μακ Κέιν της μνήμης της 11ης Σεπτεμβρίου κατάφεραν την αμερικάνικη κοινή γνώμη να προσυπογράψει  τα χτυπήματα σε Ιράκ και Συρία (Βεβαίως ο αποτροπιασμός για τους δύο, τρεις ή δεκατρεις αποκεφαλισμούς, φαντάζει μεγάλη υποκρισία όταν το προηγούμενο χρονικό διάστημα δεν αποκεφαλίζονταν αλλα διαμελίζοντας εκατοντάδες παιδιά από τις Ισραηλινές βόμβες στην Λωρίδα της Γάζας).

Όπως υποστηρίζει και ο αναλυτής Mike Whitney, το Ισλαμικό Κράτος είναι μία υπαρκτή φενάκη για να τραβηχτεί ο αμερικάνικος λαός σε άλλη μια μακροχρόνια αιματηρή πολεμική εκστρατεία Και έτσι τα σχέδια γίνονται πραγματικότητα.

Με πρόφαση την αντιμετώπιση του Ισλαμικού κράτους στην Συρία, οι ΗΠΑ θα χρηματοδοτήσουν και θα εξοπλίσουν τον ελεύθερο συριακό στρατό (ο οποίος είναι ο μόνος κατά τον Ομπάμα που μπορεί να αντιμετωπίσει το Ισλαμικό κράτος στην Συρία) μέχρι να μπορέσουν να αποσταθεροποιήσουν την κατάσταση και να ρίξουν τον Άσαντ. Παράλληλα η Αμερική θα βομβαρδίζει .

Με λίγα λόγια το Ισλαμικό κράτος θα παίξει το ρόλο του Δούρειου  Ίππου.

Η προοπτική επικυριαρχίας των ΗΠΑ σε μία εκτεταμένη περιοχή όπως αυτή της Μέσης Ανατολή, η χάραξη νέων συνόρων , η ίδρυση Κούρδικου Κράτους, εμπλέκει διάφορες δυνάμεις και ανατρέπει ισορροπίες. Οι ίδιοι Αμερικάνοι επιτελείς κάνουν λόγο για μακροχρόνια επιχείρηση που όπως αναμένεται θα έχει πολλά και ποικίλα επεισόδια με μία ιδιαίτερη ρευστότητα στην τακτική, και στις στάσεις που θα παίρνουν οι εμπλεκόμενες δυνάμεις και χώρες.

Όπως επισημαίνει και ο Καναδός καθηγητής Michel Chossudovsky και συγγραφέας του βιβλίου America’s “War on Terrorism”, ο στρατηγικός στόχος της Αμερικής είναι να αποσταθεροποιηθεί ολόκληρη τη Μέση Ανατολή – Βόρεια Αφρική, κεντρική και νότια Ασία, περιλαμβανομένου του Πακιστάν και της Ινδίας.

Περνάμε σε μια φάση στο διεθνές επίπεδο, όπου η όξυνση των αντιθέσεων ανάμεσα σε ΗΠΑ και Ρωσία/Κίνα θα κλιμακώνεται.  Οι ευρύτερες διεργασίας που γίνονται και θα γίνουν στην μέση ανατολή θα έχουν φόντο αυτήν την σύγκρουση στα πλαίσια ξαναμοιράσματος της τράπουλας και των σφαιρών επιρροής.

Το μόνο σίγουρο είναι πως τα θύματα του πολέμου είναι οι λαοί της περιοχής, καθώς είναι εγκλωβισμένοι σε θρησκευτικές ή εθνοτικές αντιθέσεις που υποδαυλίζουν εσωτερικοί και εξωτερικοί παράγοντες με την τακτική του “διαίρει και βασίλευε”, για τα δικά τους συμφέροντα.

Πηγή

Σχετικά Άρθρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Back to top button

Discover more from Gargalianoi Online News

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading