ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΕΛΛΑΔΑΖΩΗΙΣΤΟΡΙΑ

Καλάβρυτα 13-12-1943: Ημέρα μνήμης για το μεγαλύτερο έγκλημα των Ούνων στην Ελλάδα …το έγκλημα τους συνεχίζεται

Οι ΝΑΖΙ ήταν και είναι εχθροί των Ελλήνων.
Οι ΝΑΖΙ ήταν και είναι εχθροί των Ελλήνων.

 

 Σήμερα συμπληρώνονται 69 χρόνια από την ημέρα που έγινε ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα πολέμου στην Ελλάδα. 

Ούτε ένας δολοφόνος δεν τιμωρήθηκε…

Πρόκειται για το σοβαρότερο από τα εγκλήματα πολέμου που συνέβησαν στην Ελλάδα από τους Γερμανούς κατά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο και είχε ως αποτέλεσμα τον αφανισμό του ανδρικού πληθυσμού και την ακόλουθη καταστροφή των Καλαβρύτων στις 13 Δεκεμβρίου 1943.

Η διαταγή της μαζικής δολοφονίας, στο πλαίσιο της επιχείρησης, ξεκίνησε από την παράκτια περιοχή της Αχαΐας στη βόρεια Πελοπόννησο, όταν τα στρατεύματα της Βέρμαχτ στην πορεία τους έκαψαν χωριά και δολοφόνησαν τους πολίτες στο δρόμο τους. Η επιχείρηση «Καλάβρυτα» ήταν μια επιχείρηση κύκλωσης των ανταρτών του ΕΛΑΣ η οποία όμως κατέληξε σε μαζικά αντίποινα επί του άμαχου πληθυσμού της περιοχής, μετά το θάνατο Γερμανών στρατιωτών σε μάχες με τους αντάρτες.

Η σφαγή των αμάχων διαπράχθηκε από την 117η Μεραρχία Καταδρομών, η οποία αποτελούνταν από Αυστριακούς και Γερμανούς από την Αλσατία, Λοθαριγγία, Ρουμανία, Σουδητία (περιοχή της Τσεχοσλοβακίας), Βαρτεγκάου κα. την 13 Δεκεμβρίου 1943. Πιο πριν, η μεραρχία αυτή, ως 717η Μεραρχία πεζικού και με αρκετά διαφορετική σύνθεση και ηγεσία, είχε συμμετάσχει σε επιχειρήσεις εναντίον ανταρτών και μαζικές εκτελέσεις χιλιάδων αμάχων, ως αντίποινα, στη Σερβία.

Κατά τη πορεία τους προς τα Καλάβρυτα, οι Γερμανοί στρατιώτες λεηλάτησαν πάνω από 40 χωριά, πυρπόλησαν περίπου 1000 σπίτια και εκτέλεσαν 143 άνδρες. Όταν έφτασαν στα Καλάβρυτα στις 13 Δεκεμβρίου 1943, αφού κλείδωσαν όλα τα γυναικόπαιδα στο σχολείο του χωριού, όλοι οι άνδρες από 14 έως 65 ετών οδηγήθηκαν σε φάλαγγες σε κοντινή επικλινή τοποθεσία, τη Ράχη του Καππή. Ο χώρος ήταν προσεκτικά επιλεγμένος, καθώς η αμφιθεατρική διαμόρφωσή του δεν θα επέτρεπε σε κανέναν να γλιτώσει από τις ριπές των πυροβόλων που είχαν τοποθετηθεί περιμετρικά.

Το μεσημέρι της ίδιας μέρες, με τη ρίψη φωτοβολίδων, δόθηκε το σύνθημα της εκτέλεσης. Το εκτελεστικό απόσπασμα αποτελούσαν 35 Γερμανοί στρατιώτες και η διαταγή δόθηκε από τον Γερμανό δεκανέα Κόνραντ Ντένερτ. Οι ριπές των πολυβόλων θέρισαν τους Καλαβρυτινούς. Το έγκλημα ολοκληρώθηκε με τις χαριστικές βολές στους επιζώντες. Τελικά, διασώθηκαν 13 άτομα, που «θάφτηκαν» κάτω από τα σώματα των εκτελεσθέντων.Λίγο αργότερα ξεκίνησε η πυρπόληση των Καλαβρύτων. Ολόκληρη η πόλη παραδινόταν στις φλόγες, ενώ η φωτιά πλησίαζε απειλητικά στο κτίριο του σχολείου, το οποίο φρουρούσαν πάνοπλοι Γερμανοί στρατιώτες.

Έκλεψαν περισσότερα από 2.000 πρόβατα και μεγαλύτερα ζώα και περίπου 260.000.000 δραχμές. Την ίδια ώρα ο οδοντωτός σιδηρόδρομος κατηφόριζε με τις σοδειές από τις λεηλασίες των Γερμανών σε σπίτια, καταστήματα και αποθήκες, απ’ όπου είχαν αρπάξει ό,τι πολύτιμο υπήρχε.

Υπολογίζεται οτι εκείνη τη μέρα εκτελέστηκαν περισσότεροι από 500 άνθρωποι (ο αριθμός δεν είναι ακριβής) ενώ ο συνολικός αριθμός των αμάχων που σκοτώθηκαν υπολογίζεται σε 1200. Τα γυναικόπαιδα κατάφεραν να διαφύγουν και μόνο 12 άνδρες επέζησαν. Την επόμενη μέρα οι στρατιώτες των Ναζί έκαψαν το μοναστήρι της Αγίας Λαύρας, ένα σύμβολο της Επανάστασης του ’21 για την Ελλάδα.

Η ιεραρχία των γερμανικών δυνάμεων που έλαβαν μέρος στη σφαγή εκείνη την αποφράδα ημέρα είχε ως εξής:

-Πτχος Χέλμουτ Φέλμυ, διοικητής του 68ου Σώματος Στρατού (General der Flieger Hellmuth Felmy)

-Υπγος Καρλ φον λε Σουίρ, διοικητής της 117ης Μεραρχίας Κυνηγών [Ορεινού Πεζικού] (Generalmajor Karl von le Suire)

-Ανχης Γιούλιους Βαίλφινγκερ, διοικητής του 749 Συντάγματος (Oberstleutnant Julius Wölfinger)

-Τχης Χανς Εμπερσμπέργκερ, διοικητής του Ι/749 Τάγματος (Major Hans Ebersberger)

-Υπγός Βίλλιμπαλντ Ακαμπχούμπερ (Oberleutnant Willibald Akamphuber)

-Δνέας Κόνραντ Νταίνερτ (Obergefreiter Konrad Döhnert)

Από τους σφαγείς των Καλαβρύτων ουδείς πλήρωσε.

Ο Φέλμυ καταδικάστηκε στην Νυρεμβέργη, στην λεγόμενη δίκη των στρατηγών της ΝΑ Ευρώπης, και εξέτισε τρία χρόνια στην φυλακή για μια πράξη που in concreto δεν διέταξε και δεν γνώριζε, είχε όμως διατάξει γενικώς παρόμοια «μέτρα εξιλασμού».

Ο Λε Σουίρ πέθανε αιχμάλωτος των Σοβιετικών το 1955 και κηδεύτηκε στην γενέτειρά του στην Βαυαρία (πού αλλού…) με πλήρεις στρατιωτικές τιμές.

Ο Εμπερσμπέργκερ πέθανε στο Ανατολικό Μέτωπο. Ο Ακαμπχούμπερ πέθανε στην Αυστρία το 1972 σε ηλικία 67 ετών. Ο Νταίνερτ πέθανε στην Αυστρία το 1979 σε ηλικία 64 ετών. Κανείς τους δεν λογοδότησε ενώπιον της Δικαιοσύνης.

Σήμερα στην θέση του εγκλήματος διατηρείται μνημείο, ως ανάμνησης των πεσόντων και του φρικτού γεγονότος, και κάθε χρόνο γίνεται αναμνηστική εκδήλωση.

Παρά το γεγονός ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας έχει αναγνωρίσει δημόσια τη ναζιστική αγριότητα των Καλαβρύτων, ακόμα δεν έχει καταβληθεί καμιά αποζημίωση. Τον Απρίλιο του 2000, ο τότε Πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, Γιοχάννες Ράου, επισκέφτηκε τα Καλάβρυτα για να εκφράσει τα συναισθήματά του ντροπής και βαθιάς θλίψης για την τραγωδία. Εντούτοις όμως, δεν ανέλαβε την ευθύνη εξ ονόματος του γερμανικού κράτους και δεν αναφέρθηκε στο ζήτημα των αποζημιώσεων.

Τα ¨Τάγματα Ασφαλείας συμμετείχαν στην προετοιμασία της ¨Επιχείρησης Καλάβρυτα¨ συλλέγοντας πληροφορίες στα Καλάβρυτα και τις γύρω περιοχές για λογαριασμό των Γερμανών.

 

Όπως βλέπουμε οι Γερμανοί δεν αλλάζουν…

Ο προπάππους του σφαγέα της Πελοποννήσου ήλθε με τον Ὀθωνα και κυνηγούσε τους ήρωες της επανάστασης του 1821. Μετά από χρόνια ήλθε και ο δισέγγονος να σφάξει τα δισέγγονα του Κολοκοτρώνη και των άλλων Ηρώων μας.

Σήμερα έχουν επιστρέψει και πάλι στο τόπο του εγκλήματος για να κάνουν το τελικό πλιάτσικο…

 Οι Ούνοι Γερμανοί πάντα στην ιστορία τους ήταν εγκληματίες, κλέφτες, τοκογλύφοι και πλιατσικολόγοι λαών.

 

 ΘΑ ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ;  

(Πάντα οι Γερμανοί εγκληματούσαν με την βοήθεια ντόπιων προδοτών)

 

 

 

 

 

Μαρτυρία του Νίκου Φερλελή, από τους επιζήσαντες του ολοκαυτώματος των Καλαβρύτων

«Ο Νίκος Φερλελής, ένας από τους επιζήσαντες αφηγείται: “Εκεί που καθόμασταν στη λάκκα [το μέρος που είχαν συγκεντρώσει τους άντρες] όλοι οι άντρες, μας έκαναν νόημα να σηκωθούμε. Και μόλις έπεσαν οι φωτοβολίδες, άρχισαν να μας “θερίζουν” με τα μυδράλλια. Όταν πέσαμε όλοι, πλησίασαν οι Γερμανοί με τα πόδια να βουλιάζουν στο αίμα και σ’ έναν-έναν έδιναν τη χαριστική βολή. Εγώ είχα μείνει ζωντανός. Δυο αδέρφια ακόμα και κάποιοι άλλοι δίπλα μου. Μιαμιάμισυ ώρα είχε κρατήσει η εκτέλεση κι άλλες δυο και περισσότερο η χαριστική βολή. Είχα ένα γείτονα που ζούσε ακόμα και μου λέει: έρχεται η σειρά μας. Εμένα είχε πιαστεί, η αναπνoή και δεν μπορούσα να μιλήσω. Φτάνoυν σε μας, δίνουν δυo πιστoλιές στο γείτονά μου, στο κεφάλι – τον αποτέλειωσαν. Πετάχτηκαν τα αίματά του απάνω μου. Εμένα, όπως είχα το χέρι στο κεφάλι, μου δίνουν μια πιστολιά, η σφαίρα τρύπησε το χέρι μου και με λάβωσε στο μέτωπο. Λέω – πάλι τη γλύτωσα. Δεν πέθανα. Μετά από καμιά δεκαριά λεπτά, έρχεται άλλος, με γραπώνει απ’ το γιακά, μου γυρίζει το πρόσωπο και μου δίνει άλλη μια πιστολιά. Να εδώ, στην κoρφή. Έμεινα για λίγο αναίσθητος. Είχα μουδιάσει ολόκληρος. Τέλος φύγανε. Ανασηκώθηχα τότε ανάμεσα στους σκοτωμένους, κοιτάω και βλέπω από κείνο το δρομάκι εκεί ερχόταν η μάνα μου. Μου λέει – πού είναι οι άλλοι; Είχα άλλα δυο αδέρφια, το Βασίλη και τον Κίμωνα. Bρήκαμε τον έναν, ύστερα και τον άλλον σκοτωμένους. Έφυγα από κει, και θυμάμαι πάταγα μέσ’ στο αίμα και το πόδι μου βούλιαζε ως το γόνα. Το αίμα κύλαγε ποτάμι, είχε φτάσει ως κάτω στο δρόμο … »

ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΑΜΑΧΩΝ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ DNA ΤΩΝ ΟΥΝΩΝ …ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΜΕ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ

Σχετικά Άρθρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Back to top button

Discover more from Gargalianoi Online News

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading